Gepensioneerden

De recensie van het boek van F. Springer Kandy, Een terugtocht (Boekenbijlage van 6 maart j.l.) door Arnold Reumakers, heeft bij mij een reactie teweeggebracht die ik niet kan nalaten weer te geven. Mijn reactie betreft niet de inhoud van de boekbespreking, maar de inleidende en afsluitende woorden van het artikel.

De recensent vangt aan met: 'Na het pensioen, dat is bekend, bestaat de toekomst alleen nog uit herinneringen' en hij eindigt met een citaat uit het boek betreffende 'het bodemloze graf van de pensionering - lege tijd waarin lang verleden muggen plotseling tot springlevende olifanten werden'.

Mijn kritiek betreft de stellingname ten opzichte van de gepensioneerden die spreekt uit het artikel. Deze getuigt van een vooringenomenheid ten opzichte van gepensioneerden en ik vind dat de recensent hun hiermee onrecht aandoet.

Mij zijn meerdere voorbeelden bekend die in tegenspraak zijn met hetgeen recensent beweert. Om er één te noemen: een gepensioneerde is zich gaan toeleggen op het restaureren van antiek glaswerk. Hierin heeft hij een zodanige vaardigheid verworden dat hij thans meerdere publicaties op zijn naam heeft staan en een veelgevraagd adviseur is voor musea. Dit is er maar één en ik noem nu niet al die anderen die studeren, creatief bezig zijn of vrijwilligerswerk doen. Het meest heeft mij getroffen dat de recensent kennelijk niet de moeite heeft genomen zijn standpunt kritisch te bezien alvorens dit te publiceren. Gebrek aan kritische geest dus. boekenbijlage kunnen hun