R. Cook

THE GUARDIAN

Als eten met de premier het enige doel was van het bezoek van Robin Cook een Israel, dan heeft de minister van Buitenlandse Zaken er een knoeiboel van gemaakt. Maar de symbolische betekenis van het delen van de maaltijd met Benjamin Netanyahu is slechts één factor in de diplomatie die het vredesproces omgeeft en waar Cook nu namens de EU intervenieert. Wanneer dat proces niet was vastgelopen sinds Netanyahu aan de macht kwam, dan zou tact jegens de Israelische gastheer een hogere prioriteit hebben gehad.

En wanneer de kwestie van hernieuwde Israelische bouwactiviteiten [...] niet een van de belangrijke obstakels in de vooruitgang van het vredesproces zou zijn geweest, dan ware het wijzer geweest niet te persisteren op een bezoek aan Har Homa.

Maar de realiteit is anders: Cooks bezoek heeft het obstakel in het middelpunt van de belangstelling geplaatst en per saldo was dit juist. [...] De VS [...]zijn geneigd het bevel te gehoorzamen: noem Har Homa niet. Cook, die de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU, achter zich weet, hoeft niet zo verkrampt te doen [...].

Daarmee is niet gezegd dat in het diplomatieke steekspel dat in Jeruzalem doorging, het gelijk in alle opzichten bij Cook lag. Een compromis, bereikt op basis van de interpretatie van één woord - de Britse belofte dat geen Palestijnse 'briefing' zou plaatsvinden - was een beetje geraffineerd. [...] De kranslegging ter nagedachtenis van de Palestijnse slachtoffers tijdens de oorlog van 1948 en de weigering om een bezoek te brengen aan Yad Vashem was eveneens een inschattingsfout. Maar wie op grond daarvan zegt dat de reis van Cook op een mislukking is uitgelopen, ontkent wat het echte probleem is.

Met het vredesproces is het fout gegaan en het is nodig dat mensen dààraan herinnerd blijven.