Complicaties

naam: Steven Goossens leeftijd: 25 jaar transplantatie van: nier beroep: geen

“In het academisch ziekenhuis van Antwerpen heb ik acht jaar geleden een nier gekregen. Vanaf mijn geboorte is één nier ziek geweest, verschrompeld. Heel langzaam is dat overgegaan op de andere nier. Hoe dat kwam, dat wisten ze niet goed. Op mijn vijftiende ben ik aan de dialyse gegaan en werd ik meteen op de wachtlijst geplaatst voor transplantatie. “Twee jaar later kreeg ik een nier. Met de nier is nu alles goed maar ik heb in de afgelopen acht jaar wel zo'n beetje alle complicaties gekregen die mogelijk zijn. De nier werd allereerst niet meteen geaccepteerd, dat heeft een kleine maand geduurd. Ik kreeg ook vocht in de longen. Vier jaar geleden begon ook een stuk heup af te sterven door alle medicatie die ik kreeg. Daar hebben ze een prothese moeten plaatsen.

Vanaf dat moment is het eigenlijk echt fout gegaan. “Er begon kalk op de prothese te groeien. Dat is heel pijnlijk, de spieren rondom de prothese schuren als het ware over het kalk. Na een jaar hebben ze dat verwijderd. Het kwam echter weer terug en er is opnieuw geopereerd. Achteraf hoorde ik dat het een hele zware operatie is geweest. Gevolg is wel dat ik nu constant met pijn leef. “Nee, gezien de situatie van nu zou ik nooit meer een niertransplantatie willen ondergaan. Voor de transplantatie ging alles veel beter. Mijn dialyseperiode is goed verlopen. Ik ging gewoon naar school. Ik heb ook nog gestudeerd om reclametekenaar te worden maar die studie heb ik inmiddels moeten afbreken.

Nu zit ik de hele dag thuis met een invalide-uitkering. Ga ik buiten de deur dan gebruik ik meestal een rolstoel. “Ze hebben het voor de transplantatie alleen gehad over mogelijke afstoting van de nier, maar het nooit gehad over alle andere mogelijke complicaties.”