Allochtonen

Met interesse las ik het artikel van redacteur Paumen 'Handen aan het bed zelden allochtoon', (NRC Handelsblad, 12 maart).

Hierin wordt terloops opgemerkt dat in de Turkse en Marokkaanse cultuur de verplegende beroepen zeer laag staan aangeschreven. Op de vraag waarom dit zo is, wordt verder niet ingegaan.

In het boek 'Het Badhuis' van de antropologe M. Buitelaar en de arabist G.J. van Gelder, wordt onder meer vermeld dat de zogenaamde 'schrobsters' in de badhuizen de laagste sociale status hebben in de islamitische samenleving. Immers, het is in de islamitische culturen taboe om voortdurend in contact te staan met lichaamsresten en -afscheidingen ('dochter van een schrobster' is in Algerije zelfs een scheldwoord!), daar dit een religieuze verontreiniging tot gevolg heeft.

Het is daarom zeer wel denkbaar dat het moeten aanraken en aanschouwen van (naakte) lichamen (zelfs van de eigen sekse, laat staan de andere), alsmede het in contact komen met bloed en andere verontreinigende lichaamssappen, een veel groter obstakel vormt voor de werving van allochtonen in de gezondheidszorg, dan de eventuele taal- of opleidingsachterstand.