BBZ

We hebben sinds enige tijd een nieuwe hobby: BBZ. Onze wandelingen worden er op aangename wijze door verlevendigd. Het wordt een ware sport. Er kunnen ook leuke weddenschapjes bij worden afgesloten: zullen we vandaag de dertig halen? Ik wed van niet; ja, ik denk van wel. U vraagt u misschien af wat BBZ betekent? Sssst, niet zo hard praten. 't Staat zo gek voor de buren.

Op weg dus. Wel hebben we een grote tas nodig. Maar die hoeven we niet van huis mee te nemen. We wachten gewoon even af en dan wordt meestal een degelijke plastictas gratis bijgeleverd. Nu beginnen we te zoeken. We proberen elkaar de loef af te steken wie er het eerst een ziet. Of de een wijst ze aan terwijl de ander ze opraapt. O, u weet nog altijd niet wat BBZ betekent? Ja, dadelijk, even opletten dat niemand meeluistert. Nou ja, eigenlijk, ... Goed, we zoeken verder. Langs de kant van de weg, sommige vanuit de auto gedeponeerd, andere vanaf de fiets, zijn ze gemakkelijk te ontdekken door de frisse rode, gele of groene kleur. Ook zijn er hele zware bij, van glas. De resten alcohol krijgen we ook gratis. Is dat nu een cola- of een bierbl... o hemel, daar had ik me bijna versproken.

Als we mensen tegenkomen kijken we onschuldig naar de lucht om, als ze voorbij zijn, haastig terug te hollen om het gepasseerde op te halen. We willen liever niet gezien worden.

De tas raakt vol. Wat moeten we er nu eigenlijk mee? Het leukste zou zijn er ergens midden op straat een grote toren van te bouwen. Maar aan deze oplossing kleven toch ook weer bezwaren. Meestal deponeren we alles ongezien met zak en al in een gemeenteprullenbak. Weet u wat we laatst zagen op onze tocht? Een oude man bukte zich langs de weg en raapte een bierblikje op dat hij vervolgens in de dichtstbijzijnde afvalbak gooide, daarbij net zo schichtig om zich heen kijkend als wij. Er zijn er dus toch nog een paar.