SEAFOOD

Seafood: Bait. (Link Beat 9701. Info: 020-6966718).

Dat onze cultuur een zap-cultuur is, waarin van de ene emotie naar de andere wordt gezoefd, waarin subiet van het ene programma naar het andere wordt overgeschakeld, waarin hippe muziekstijlen direct wedijveren met de meer gezapigde, is onloochenbaar. Er zijn echter maar weinig musici die uit onze zap-cultuur dermate rigoureus de consequenties trekken als Seafood, dat de eerste cd Bait opnam. Seafood wordt gevormd door Alan Laurillard, JB Bollen, Michiel Scheen en Chander Sardjoe die verschillende instrumenten bespelen en mede dankzij samples is hun muziek een bonte verzameling van jazz, pop, house, techno, hard core, afrobeat en wat al niet.

Door dit ratjetoe aan stijlen zou men kunnen denken dat Seafood vlees noch vis is, maar in het veelstromenland van de betere lichte muziek zorgen zij voor een aanstekelijke synthese tussen cultuur en subcultuur, tussen luister- en dansmuziek.

De stukken op Bait zijn vrijwel allemaal bondige statements, sommige duren zelfs amper anderhalve minuut en uit die zelfbeperking blijkt het meesterschap van de groep. De muzikale inval wordt een freaky jasje aangetrokken en voorzien van diep resonerende bassen en voorbeeldig getimde accenten. Een vioolsolo wordt omringd door potten- en pannenslagwerk, boventonen fluiten hun wijsjes, er klinkt een jazzy pianosolo uit vervlogen tijden, een zangeres groovet, scratch- en scheurgeluiden zijn er te kust en te keur. Intelligente muziek kortom voor de luisteraar met een tolerante muzikale geest. Woensdag klinkt op Radio 4 23.00-0.02 uur een concertregistratie van Seafood in het radioprogramma Is dit nog wel jazz?