Valujet

In NRC Handelsblad van 4 maart stelt de heer Stelios Haji-Ioannou de Amerikaanse luchtvaartmaatschappij South West Airlines als lichtend voorbeeld voor zijn eigen low cost-baby Easyjet.

Een vergelijking die echter volledig mank gaat, niet in de laatste plaats omdat South West het belang van reserveringen via de tussenhandel (lees de reisagent) tijdig inzag en de relatie met de agent inmiddels weer in ere heeft hersteld. En dat in een land waar het gebruik van creditcards als nergens ter wereld gemeengoed is.

De vergelijking met South West is vanuit het perspectief van Haji-Ioannou overigens wel te begrijpen. Veel meer dan met South West vertoont de firma Easyjet immers grote gelijkenis met het Amerikaanse Valujet, niet alleen wat betreft de naamgeving, maar ook in haar bedrijfsvoering en marketingstrategie.

Haji-Ioannou realiseert zich dat de marges in de conjunctuurgevoelige burgerluchtvaart marginaal zijn, dat passagiers zich terecht zorgen maken over de veiligheid, dat het opleiden van piloten en cabinepersoneel nu eennmaal erg duur is en dat de winst die zijn bedrijf maakt bestaat uit 'het gratis kopje koffie dat we onze passagiers onthouden'.

In de Verenigde Staten is - na de dramatische ervaringen met Valujet - de discussie over de vraag of de marge van een kopje koffie het bestaansrecht van dergelijke low cost-maatschappijen rechtvaardigt inmiddels in alle hevigheid losgebarsten.

Zeker indien essentiële investeringen als de opleiding van vliegers en cabinepersoneel de sluitpost worden om de low cost-operatie in stand te kunnen houden. How low can you go? In Nederland blijft het vooralsnog beangstigend stil.