Rigtersbleek

Met Wim 'de kont' Bleijenberg als middenvoor en Gerrit Trooster als rechtsbuiten toog de semiprofclub Rigtersbleek in de jaren vijftig ten aanval tegen de gevestigde orde van het Nederlandse voetbal. In de herinnering leeft nog de 1-0 overwinning voort die de Enschedeërs in 1954 in Geleen behaalde op het destijds machtige Fortuna '54, het elftal van Cor van der Hart, Bram Appel en Frans de Munck.

De successen van Rigtersbleek waren spaarzaam. De club moest uiteindelijk toch haar meerdere erkennen in de grote clubs van Enschede, Sportclub Enschede en Enschedese Boys. In 1960 besloot Rigtersbleek terug te keren naar de amateurs, waar het nu in de derde klasse verkeert. Maar nog altijd is de club actief op het oude veld in Rigtersbleek, waar al in 1910 door arbeiders van de gelijknamige textielfabriek werd gevoetbald. Het complex van Rigtersbleek was eigendom van het grote familiebedrijf Van Heek, dat jarenlang in de Twentse industrie de toon zette.

Rigtersbleek, de club van rood en wit gestreept shirt en zwarte broek, speelde in het sportpark aan de J.H. van Heekstraat. Sportclub Enschede (zwart shirt met witte V en witte broek) speelde in het Van Heekpark en Enschedese Boys (groen shirt met witte mouwen en witte broek) in het Volkspark. In de jaren vijftig telde Twente zelfs met de drie genoemde clubs en met Oldenzaal, Heracles en Tubantia zes semiprofclubs. Financiële steun heeft Rigtersbleek behalve een bescheiden sponsoring nauwelijks van Van Heek ondervonden. Het was een van de redenen waarom de club niet lang tussen de semiprofs kon verblijven. Maar nog altijd geniet de club een status van traditie en voetbalhistorie. Met ruim zevenhonderd leden is het na Victoria '28 en De Tubanters de op twee na grootste club van de stad.

Het clubhuis herinnert aan glorieuze tijden. Het karakteristieke paviljoen werd in 1940 gebouwd. Twintig jaar later werd het verrijkt met een mooie bestuurskamer. Daarin is liefdevol een plekje ingeruimd voor de vele vaandels, bokalen en medailles die in de loop van bijna negentig jaar werden gewonnen. In een hoek pronkt een oude staande klok. Wanneer de bestuursleden van Rigtersbleek zitting hebben genomen aan de eikenhouten tafel wachten ze eerbiedig op het moment dat de klok het aanvangsuur van de vergadering slaat. De kans bestaat dat de klokslag voor een enkel bestuurslid het sein is om weg te dromen. Dromen van de tijd dat Rigtersbleek met Bleijenberg en Trooster in de aanval werd gevreesd in den lande.