Leerstoel (1)

In het artikel 'Stoelendans op de universiteit' (Z 28 feb) vertelt kernfysicus Cees Andriesse zijn wederwaardigheden als bijzonder hoogleraar; hoe hij moest zwichten voor de druk om te stoppen met pleidooien voor veiliger kerncentrales en hoe hij uiteindelijk door de KEMA als onderzoeker en als hoogleraar werd ontslagen.

Hij vertelt ook hoe iedereen in de kernenergie-wereld ontzettend geschrokken was van de ramp in Tsjernobyl in 1986. Hij moet daar zelf ook toe hebben behoord, want een kleine tien jaar eerder bedankte hij voor de Hervormde Kerk omdat de generale synode van die kerk in 1977 er eenstemmig en met klem bij de regering op aandrong de bouw van nieuwe kerncentrales uit te stellen en een democratisch besluitvormingsproces over toepassing van kernenergie op gang te brengen. 'Van zo'n kerk kan ik geen lidmaat zijn', verklaarde hij in april 1980 in het blad 'Kerk en Wereld' omdat 'deze kerk zich opnieuw gewichtig maakt in het politieke spel der machtigen en opnieuw voorbij zag aan haar diaconale taak, die in dit geval neerkomt op het voorkomen van een nieuw kolentijdperk'.

In hetzelfde artikel merkt hij op dat de tegenstanders van kernenergie vooral daar zitten waar wantrouwen tot grondslag van politiek handelen wordt genomen. Het synodebestuur vond zijn reactie overtrokken. Andriesse vond dat tekenend evenals het feit dat de synodeleiding sindsdien 'zeer actief is geweest aan het uitstel/afstelfront'.

Zou Andriesse na Tsjernobyl zijn besluit van 1977 nog opnieuw hebben overwogen?