Kaandorp doet een hitmusical

Voorstelling: Miss Kaandorp (Brigitte de musical) door Brigitte Kaandorp en Bert Klunder. Muziek o.l.v. Bas Odijk. Choreografie: Bart Jan te Boekhorst. Regie: Bert Klunder. Gezien: 13/3 in 't Zonnehuis, Amsterdam-Noord. Aldaar t/m 7/6 (vrij, za, zo). Inl. (030) 2313416.

“Het hoeft ook niks te zijn, als het maar wat lijkt,” roept de producent tegen de schrijfster bij wie hij het scenario voor een musical heeft besteld. Het geval zal over Brigitte Kaandorp gaan, dat weet hij zeker sinds er ook aan Willeke Alberti een musical is gewijd, en eindigt in zijn visie op Broadway. Maar hoe krijgt hij in vredesnaam verzonnen hoe zij daar komt? Er moet toch een een flutverhaaltje te bedenken zijn, waarin alle ingrediënten uit de gemiddelde musical passen? Zo'n schrijfster die zeurt over een dramatisch concept, daar schiet je natuurlijk niks mee op. Gescoord moet er worden.

En gescoord wòrdt er, al is het maar in een tot theater omgebouwd buurtcentrum in Amsterdam-Noord, waar Brigitte Kaandorp en haar regisseur Bert Klunder sinds gisteravond de gangmakers zijn van Miss Kaandorp (Brigitte de musical), de leukste musicalparodie die ooit in Nederland is vertoond. Ik heb me af en toe tranen gelachen. Alle clichés van het genre passeren de revue, terwijl de smoezelige producent, trefzeker gespeeld door Klunder, in een kantoortje terzijde van het toneel zijn aanwijzingen geeft en op het toneel zichtbaar wordt wat hij bedoelt.

Omringd door negen getalenteerde studenten van de Academie voor Kleinkunst, is Kaandorp de onmiskenbare ster in een groot aantal verschillende typeringen. Eén daarvan is de vedette Joke de Druif, die de titelrol zal spelen. Kaandorp voert haar op als het prototype van de goed articulerende musical-diva zonder eigen mening, die zichzelf prachtig portretteert in het sardonische liedje Ik ben een vakvrouw.

Alle andere nummers verwijzen, soms letterlijk en soms alleen in muziek en enscenering, naar bestaande musicals. Er is een scène over een zielige jeugd, een gymnastische dans, een trouwpartij, een moord uit wanhoop, een liefdesduet, een wanhoopslied, een spookscène, een marslied op de barricades - enfin, het hele standaardrepertoire wordt afgewerkt in vrolijke vaart, van Hair tot West Side Story, van The Phantom of the Opera tot Les Miserables, en van Cats tot en met de musicals van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink, wier werk aandoenlijk huisbakken wordt gepersifleerd in het nummer Wij zemen de schuifpui. Wie de toenmalige choreografietjes van Paddy Stone nog voor zich ziet, zal veel herkennen in de mouvementen op de keukentrapjes.

Tot en met de pastiche-muziek van Bas Odijk, kernachtig gespeeld door een zeskoppig combo, speelt Miss Kaandorp een slim en onweerstaanbaar grappig spel met de leegte in veel van de huidige hit-musicals. En de satire werkt des te sterker door de vakkundige uitvoering en de gehaaide constructie, die ons het ontstaan van de musical vertoont in omgekeerde volgorde - te beginnen bij het eind, dat immers voor de producent al vaststaat, waarna de rest gaandeweg wordt ingevuld met de door hem verplichte nummers. En tenslotte komt er zelfs, geheel in stijl, iets uit de nok zakken.