Een eitje, zou je zo denken

De Nederlandse Bridge Bond heeft in binnen- en buitenland een naam op te houden als organisator van bridge-evenementen. Wat dat betreft speelde de bond afgelopen weekeinde een thuiswedstrijd. In zijn eigen André Boekhorst Denksportcentrum in Utrecht was de NBB gastheer van het Nederlands Kampioenschap gemengde paren. Organisatorisch een eitje, zou je zo denken.

Toch ging er van alles mis. Het heetste item van de jaren negentig, het verbod op roken, leek volledig aan de wedstrijdleiding te zijn voorbij gegaan. Toegegeven, uw verslaggever zal ongetwijfeld behoren tot die zielige categorie van softies die na een dagje kaarten gemiddeld twee weken lang te duchten krijgt van keelpijn en onstuitbare hoestbuien. In Utrecht evenwel was de malaise compleet. Teveel spelers, teveel tafels, teveel sigaretten, teveel rook en vooral, teveel arbiters. Die laatste groep was niet alleen medeverantwoordelijk voor een volledig falend anti-rookbeleid, maar slaagde er op de een of andere manier ook in om middels een spervuur van correcties, de tussenstanden en de eindstand voortdurend en hevig van aanzicht te laten veranderen. Ongetwijfeld zullen er legio technische excuses te bedenken zijn, maar het blijft wrang dat dit alles blijkbaar kan gebeuren op de plek waar je dat het minst verwacht, de burelen van de bridgebond. Hoezo voorbeeldfunctie?

Truus van der Spek meldde twee spannende spellen tegen de concurrentie. Na afloop verkeerde Van der Spek, een voormalige damesinternational nog ongeveer een uur lang in de veronderstelling dat zij, samen met haar partner Louk Verhees jr., had gewonnen. Bij hertelling bleek de titel uiteindelijk terecht te zijn gekomen bij Femke Hoogweg (Europees kampioene bij de studenten) en kernploeglid Ricco van Prooijen. Van der Spek-Verhees zakten naar de derde plaats, het echtpaar Hofland uit Delft werd tweede.

Zuid gever Noord

NZ kw. Schoppen B10

Harten 865

Ruiten H96

Klaver HB973

West Oost

Schoppen HV973 Schoppen A865

Harten AHV Harten 92

Ruiten A5 Ruiten V732

Klaver V54 Klaver A106

Zuid

Schoppen 42

Harten B10743

Ruiten B1084

Klaver 82

Femke Hoogweg speelde 6Schoppen vanuit west, waartegen noord, Truus van der Spek, met SchoppenB uitkwam. Ook met open kaarten is het even turen om te begrijpen hoe dit (scherpe) slem kan worden thuisgebracht. Hoogweg leek op de goede weg. Ze speelde alle troeven uit en incasseerde ook haar drie hartenslagen. Noord, in dwang gebracht, had heer-derde ruiten over gehouden en KlaverHB-sec. Klaveren naar het aas en klaveren na, leidt tot twaalf slagen omdat noord dan van RuitenH mag afspelen en KlaverV ontwikkeld is als twaalfde slag. De leider, die noord op een ruitentje minder en een klavertje meer inschatte, speelde evenwel RuitenA en ruiten na. Noord nam RuitenH, speelde ruiten door en kreeg nog een klaverenslag: 6Schoppen -1. Meteen daarop weer 6Schoppen:

West gever Noord

OW kw. Schoppen V732

Harten AB3

Ruiten A4

Klaver A642

West Oost

Schoppen A104 Schoppen 95

Harten H9752 Harten V104

Ruiten 93 Ruiten VB1087652

Klaver 953 Klaver -

Zuid

Schoppen HB86

Harten 86

Ruiten H

Klaver HVB1087

West Noord Oost Zuid

Hoogweg Van der Spek Van Prooijen Verhees

pas 1Klaver1) 3Ruiten dbl2)

pas 4Schoppen pas 4SA3)

pas 5Ruiten4) pas 5Harten5)

dbl 5SA6) pas 6Schoppen

pas pas dbl pas

pas pas

1) NZ spelen in deze situatie geen 15-17 sans, 2) negatief, 3) Roman Key Card Blackwood, 4) 3 sleutelkaarten, 5) troefvrouw ?, 6) aanwezig, maar geen heren.Oost startte met harten voor de heer en het aas. Alvorens de troeven te trekken was de leider nu gedwongen eerst de hartenverliezer weg te werken op een hoge ruiten. Van der Spek speelde daarom RuitenH en wilde in klaveren oversteken. Toen oost aftroefde scoorden Hoogweg-Van Prooijen +300, net voldoende voor het landskampioenschap.

Achteraf bleek 6Klaver er wel in te zitten. Typisch een geval waarin een lage kleur toevallig wèl beter betaalt dan een hoge.