Britse humor, again

Vijfenveertig jaar geleden merkte de Britse schrijfster en televisiemaakster E. Arnot Robertson in het weekblad The Spectator op hoezeer Nederlanders gecharmeerd zijn van de notie dat ons gevoel voor humor zeer veel op het Engelse lijkt. Dat de Engelse humor hoogstaand is beschouwde zij als zo evident waar, dat ze het niet eens probeerde te bewijzen.

Haar artikel was bedoeld voor Britten in het buitenland, die zich snel na 1945 begonnen te realiseren dat het Britse aanzien in de wereld tot het verleden behoorde. Arnot Robertson reageerde luchtig. Om toch gedaan te krijgen wat de Brit wilde, moest er maar met stroop worden gesmeerd. In Nederland viel iedereen te lijmen met de bovenstaande observatie, tipte de schrijfster.

Zelf stond zij er overigens helemaal niet achter. Het gevoel voor humor dat zij uit haar reizen door Nederland kende “couldn't have been less British.”

Dat er in bijna een halve eeuw weinig is veranderd blijkt uit de vergelijking van comedy-series op de Britse en de Nederlandse televisie. Sitcoms als Oppassen en Toen was geluk nog heel gewoon steken genant af bij hun Engelse pendanten. Zelfs het oudbakken Are you being served?, op dit moment voor de zoveelste keer herhaald op TV10, is leuker. Ook voor humoristische sketches en spelshows is de kijker aan de andere kant van het Kanaal nog steeds aan het betere adres.

Ook dit seizoen pakt 'The Beeb' weer uit. Toegegeven, er zitten enkele herhalingen tussen. Maar een goede comedy laat zich prima twee keer bekijken. Vanavond toont BBC1 een re-run van het immens populaire Only fools and horses, over de Londense scharrelaar Derrick Trotter ('Del Boy'), die met zijn jonge broer Rodney en oude oom Albert op een flat vol betonrot woont en alles probeert om aan zijn armoedige bestaan te ontsnappen. Toen de BBC vorig jaar de laatste aflevering uitzond keek heel Groot-Brittannië. Nicolas Lyndhurst, jarenlang de schemiel Rodney, speelt overigens inmiddels de hoofdrol in de nieuwe reeks van de comedyserie Goodnight Sweetheart, over een man die een bizar dubbelleven leidt; een in 1998 en een tijdens de tweede wereldoorlog (maandag, BBC1).

Vrijdags om 22.00 uur transformeert BBC2 zich tot the Comedy-zone, met achtereenvolgens de herhaling van de reeks Blackadder-afleveringen aan het hof van koningin Elisabeth I, de komische muziekshow Never mind the buzzcocks met spelleider Mark Lamarr; de man met de plastic haarstijl die eerder als teamleider in de ongeëvenaarde quiz Shooting Stars optrad. De onderkoelde talkshow-host Clive Anderson presenteert daarna de politieke quiz If I ruled the world. Na het het actualiteitenprogramma Newsnight pikt Bill Bailey de draad weer op met parodieën op de muziekscene, waaronder een observatie over irriterende popfestivalgangers. Wie laat naar bed wil of vroeg thuiskomt uit de kroeg kan nog kijken naar Steward Lee en Richard Herring's This morning with Richard not Judy, een variant op de bekende Britse ontbijtshow (een bewerkte herhaling van de afleveringen die 's zondags op een toepasselijker uur worden uitgezonden). De eigenzinnigheid van hun analyses van de gevoelige politieke kwesties in Noord-Ierland bestaat uit het veelvuldig gebruik van de woorden 'crap' en 'screw you'. Het beste te genieten dus nà kroegbezoek. Daarna nog de sketches van Comedy nation.

Zondag begint The Last Salute, een nieuwe serie van de maker van Men Behaving Badly spelend in de kringen van de jaren zestig wegenwacht. Zondag begint ook een nieuwe reeks van het stoutste meisje van de klas, Ruby Wax. Wax spreekt, zingt en danst tussen 20.30 en 21.00 uur met de Spice Girls.