Asteroïde XF11 gaat de aarde toch missen

ROTTERDAM, 13 MAART. Asteroïde 1997XF11 werd een dag lang een flinke kans toegedicht om op 26 oktober 2028 om half zes Greenwichtijd op aarde in te slaan. Zij zou een ramp op wereldschaal veroorzaken. Maar het onheil blijft voorlopig uit.

De berekende rampkoers van de vorig jaar ontdekte asteroïde 1997XF11 voerde op 48.000 kilometer langs de aarde. Een passage op die afstand is geen ramp. Maar de mogelijke fout in de voorspelling van de International Asatronomical Union was zo groot dat er een kans van een op de duizend was dat XF11 op de aarde zou inslaan. Nieuwe berekeningen, op basis van telescoopfoto's uit 1990 waarop het anderhalve kilometer grote object alsnog is getraceerd, tonen echter aan dat de asteroïde op bijna een miljoen kilometer de aarde zal passeren. De kans dat de aarde toch nog wordt getroffen is nul, zeiden de astronomen Donald Yeomans en Paul Chodas van NASA's Jet Propulsion Laboratory gisteravond.

Een hemellichaam met een doorsnede tot tientallen meters veroorzaakt slechts lokale schade op aarde. Een asteroïde van ruim een kilometer doorsnede, zoals XF11, veroorzaakt echter een wereldwijde ramp. De inslag werpt zoveel stof en rook de atmosfeer in dat zonlicht lange tijd niet tot het aardoppervlak kan doordringen. De scenario's zijn bekend als nucleaire winter, omdat tot enkele jaren geleden de wapenwedloop op aarde een waarschijnlijker oorzaak van zo'n ramp was dan een bedreiging van buiten. Het plotseling uitsterven van de dinosauriërs, 66 miljoen jaar geleden, wordt nu algemeen geweten aan de inslag van asteroïden.

Een dag lang konden doemprofeten en aardebeschermers fantaseren over de betekenis van de komende ramp en over methoden om hem af te wenden. John Walvoord, kanselier van het Dallas Theological Seminary mocht een dag lang hopen op: “de wederkomst van Christus die zijn schaduw vooruit werpt.”

De 90 jarige Edward Teller, de vader van de waterstofbom, stelde voor een raket met kernkop naar FX11 te sturen. Door een ontploffing op de juiste plaats kan een asteroïde uit zijn koers worden gebracht.

Maar critici meenden dat eerst meer onderzoek nodig was. Clark Chapman, een planeetdeskundige van het South West Research Institute in Boulder, Colorado, zei: “Voor je de raketten start moet je eigenlijk weten waar hij uit bestaat. Is hij zacht? Een teermassa? IJs? Een losse verzameling rotsen die door de zwaartekracht bijeen wordt gehouden? Dat kun je beter eerst weten voor je veel geld besteedt om er misschien alleen maar een gat in te schieten.”