Strafcorner Lomans hapert in aanloop naar WK

AMSTELVEEN, 12 MAART. Onder toeziend oog van Floris Jan Bovelander en Taco van den Honert liet de troonopvolger van de twee voormalige topschutters het gisteren lelijk afweten in het Nederlands hockeyteam. Zes keer mocht Bram Lomans aanleggen vanaf de rand van de cirkel, maar even zo vaak miste de sleeppush van de boomlange HGC'er kracht en precisie.

Omdat het verweer van opponent Pakistan weinig om het lijf had, bleef het falen van Lomans zonder gevolgen en won Nederland eenvoudig (4-2) van de ploeg die over twee maanden de wereldtitel verdedigt in Utrecht.

De strafcorner is het wapen waarmee de Nederlandse hockeyploeg in het verleden vele internationale successen heeft behaald, met de olympische titel van twee jaar geleden als meest treffende voorbeeld. In de olympische finale won Nederland met 3-1 van Spanje en alle doelpunten kwamen tot stand uit de korte hoekslag. In Atlanta nam Lomans een van de drie treffers voor zijn rekening. Na het afscheid van Bovelander en Van den Honert geldt hij als het strafcornerkanon dat Nederland naar nieuwe internationale triomfen moet leiden.

Tegen Pakistan werd gisteren duidelijk dat Lomans het vizier nog niet op scherp heeft staan en zelfs bondscoach Roelant Oltmans kon daarvoor geen verklaring geven. “Bram is wellicht iets te veel aan het nadenken. Hij moet zijn gevoel laten spreken, in plaats van zijn ratio”, sprak de bondscoach die verder wees op de gure weersomstandigheden. “Bram had last van koude vingers.”

Het is niet de eerste keer dat de strafcorner van Lomans weinig rendement oplevert. In Adelaide, vorig najaar bij het zeslandentoernooi om de Champions Trophy, kreeg Nederland in zes duels 29 strafcorners toegewezen. Mede door matig stoppen en aanslaan, het geheim van een effectieve strafcorner, 'zwiepte' Lomans slechts drie keer raak - een gemiddelde waar zelfs Pakistan, een land zonder strafcorner-traditie, zich voor zou schamen.

Zorgwekkend wilde bondscoach Oltmans de verminderde productiviteit van Lomans gisteren niet noemen, al hoopt hij binnenkort vorderingen waar te nemen. “Bij voorkeur in de play-offs, als de druk van het moeten groot is.” Oltmans zegt nog een aantal varianten achter de hand te hebben, met Bloemendaal-aanvaller Remco van Wijk als belangrijkste pion. “Maar die houden we nog even verborgen voor de concurrentie, zeker ook omdat we het zelfvertrouwen van Bram niet willen aantasten.”

Lomans worstelt nog met een ander probleem. Vorige maand stelde de spelregelcommissie van de internationale hockeyfederatie (FIH) voor om het wisselen van spelers bij dode spelmomenten, een strafcorner of een vrije slag, na het WK af te schaffen. Vermoedelijk gaat de FIH op haar congres van eind mei in Utrecht akkoord met het voorstel. Specialisten als Lomans, die alleen van de bank komt bij strafcorners, moeten in dat geval vrezen voor hun interlandcarrière.

Bondscoach Oltmans hekelt de op handen zijnde spelregelwijziging (“een kromme regel”), maar voorziet in het geval van Lomans geen grote problemen. Volgens hem maakt de 22-jarige Brabander voldoende vorderingen om binnenkort voor een basisplaats in aanmerking te komen. Vraag is wie plaats moet maken voor Lomans, want Oltmans was gisteren in zijn nabeschouwing vol lof over zijn verdedigers. “De vijf achterin zijn zeker van het WK, daar hoeven we niet moeilijk over te doen.”

Nog zeventig dagen resten Oltmans voordat zijn selectie op donderdag 21 mei bij het WK in Utrecht afslaat voor de eerste groepswedstrijd tegen Canada. De komende weken staan in het teken van competitieverplichtingen in de hoofdklasse. Op 13 april, na de finale van de strijd om de landstitel, maakt Oltmans de namen bekend van achttien spelers, van wie er twee alsnog zullen afvallen. Van de spelers die gisteren geen deel uitmaakten van de selectie lijken alleen middenvelder Leo Klein Gebbink (geblesseerd) en doelman Bart Looije (gepasseerd) nog een serieuze kans te maken.

Tot de uitverkorenen behoort vermoedelijk ook aanvaller Marten Eikelboom. Wegens een hamstringblessure moest de 24-jarige spits van landskampioen Amsterdam twee maanden geleden verstek laten gaan bij de oefentrip door Australië. Het duel tegen Pakistan betekende zijn laatste kans. “Dat is nooit met zoveel woorden gezegd, maar zo voelde ik dat wel. Daarom was ik vooraf nerveuzer dan normaal”, zei Eikelboom na afloop van zijn 48ste interland.

Eikelboom begon gisteren in de basis. Hij maakte een gedreven indruk en was bij nagenoeg alle gevaarlijke aanvallen betrokken. Hij bekroonde zijn optreden met twee doelpunten. “Marten heeft vanavond een van zijn beste interlands uit zijn carrière gespeeld”, constateerde Oltmans.