Tournee Monty Python

De vijf overgebleven leden van de Monty Python-groep maken volgend jaar een theatertournee van tien weken. Zaterdagavond stonden ze voor het eerst na achttien jaar weer samen op het toneel; hun laatste film dateert van vijftien jaar geleden.

AMSTERDAM, 10 MAART. Als de makers van het tv-programma Monty Python's Flying Circus eind volgend jaar tien weken lang op tournee gaan, zoals dit weekeinde is aangekondigd, wordt dat de eerste echte theatertournee uit hun bestaan. Hoewel ze al vaker met sketches uit de tv-serie op het toneel verschenen, hebben ze nooit eerder een tournee gemaakt zoals ze nu van plan zijn: tien weken lang, in New York, in een paar andere Amerikaanse steden en in Londen. Hun optreden, eind volgend jaar, moet samenvallen met het dertigjarig bestaan van de merkwaardigste programmareeks die ooit op de Engelse televisie is uitgezonden.

In totaal hebben ze 45 afleveringen van hun surrealistische sketch-show gemaakt, die werden uitgezonden tussen oktober 1969 en december 1974 en daarna talloze keren zijn herhaald. Daarop volgden nog twee films, waarvan Monty Python's Meaning of Life (1983) de laatste was. Sindsdien zijn ze alle zes met meer of minder succes hun eigen weg gegaan. De minst succesvolle was Graham Chapman, die in 1989 - letterlijk aan de vooravond van de viering van het twintigjarig bestaan - aan keelkanker overleed. Het meeste succes boekte John Cleese, die zich ook het langst heeft verzet tegen een reünie.

Toen de zes Python-leden in 1976 twee weken achtereen optraden in het City Center in New York - hun langste theater-engagement tot dusver - was het Cleese die achteraf vaststelde wat een curieuze ervaring dat was geweest: “Bijna elke avond kreeg je applaus aan het begin van een sketch, als ze herkenden wat er ging komen, tijdens de sketch werd er heel weinig gelachen omdat de mensen de tekst al zo goed kenden, en aan het eind kwam er een geweldig applaus, net nadat je tot de conclusie was gekomen dat de sketch min of meer de mist was ingegaan. Het leek veel meer op een popconcert dan op een theatershow.”

Zaterdagavond traden de vijf overlevenden aan tijdens het U.S. Comedy Arts Festival in de Amerikaanse wintersportplaats Aspen. Ze zaten op een bank naast elkaar om herinneringen op te halen en vragen uit de zaal te beantwoorden. Op het tafeltje voor hen stond een goudkleurige urn, waarin zich naar hun zeggen de as van Graham Chapman bevond. Toen één van hen ogenschijnlijk per ongeluk door een armzwaai de urn omstootte, kropen ze op hun knieën om de as weer van de vloer te rapen. Die geste paste bij Chapmans morbide gevoel voor humor; in een bundel die kortgeleden verscheen met zijn nagelaten teksten, staan op de flap twee fotootjes naast elkaar: Graham Chapman op twaalfjarige leeftijd (een jeugdkiekje) en Graham Chapman nu (foto van een urn).

Cleese verklaarde gisteren tegen een BBC-verslaggever, dat het idee voor een tournee spontaan was ontstaan. Ze weten nog niet hoe ze hun voorstelling zullen opbouwen. “Het liefst willen wij met nieuw materiaal komen,” zei hij, “maar de fans willen natuurlijk de klassieke nummers weer zien. We moeten proberen daar een oplossing voor te vinden.”

Ook over een eventuele tv-versie van hun komende optreden is nog niet bekend. Maar vast staat, dat ze hun aarzelingen hebben overwonnen. Voor het geld hoeft geen van hen het meer te doen; veel belangrijker is de aandrang van vijf geestverwanten om te zien of ze er opnieuw - net als vroeger - in zullen slagen samen iets te maken dat nog gekker is dan wat ze elk voor zich zouden kunnen verzinnen.