Decoraties

Onlangs was ik aanwezig bij de crematie van iemand die zeer veel voor de waterhuishouding van de Biesbos heeft gedaan, die in hoge mater er toe bijdroeg dat Rotterdam goed drinkwater kreeg, die als buitengewoon hoogleraar in Delft vele studenten opleidde, die in talloze besturen en commissies zat en wereldwijd adviezen gaf.

Voor zijn vele werk, goeddeels gedaan naast zijn eigenlijke baan, werd hij tenslotte benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Dit alles werd tijdens de plechtigheid met eerbied vermeld.

Dat aanhorend drong nog eens extra tot mij door, hoe onevenwichtig daarbij afsteekt dat diezelfde onderscheiding thans wordt verleend aan schaatsers die enkele seconden sneller weten te zijn dan hun rivalen. Aan hun verrichtingen wil ik niets afdoen en het hijsen van de Nederlandse vlag bij internationale sportevenementen is zonder meer eervol. Maar voor prestaties die op zulke verschillende vlakken liggen en van zo'n verschillende inhoud zijn, dezelfde onderscheiding te verlenen is in mijn ogen vreemd.

Wanneer die koninklijk geridderde sporters vervolgens commerciële adviseurs in de arm nemen om (zoals dat wordt genoemd) 'hun goud te verzilveren' krijgt het zelfs iets pijnlijks. Indien men sporters met méér dan met medailles en met méér dan (soms veel) geld wil eren en belonen, ware daar andere wegen voor in te slaan. Zoals het nu gaat ridiculariseert men zowel het instituut decoreren, als de gedecoreerden zelve (ook de schaatsers).