Bewaarder wilde dure auto slijten aan gevangene

Een bewaarder in de gevangenis van Zoetermeer is gisteren veroordeeld tot 140 uur dienstverlening wegens het naar binnen smokkelen van geld en een mobiele telefoon.

DEN HAAG, 10 MAART. De gevangenbewaarder K.B. had net een huis gekocht, zijn dochter moest worden uitgehuwelijkt en een dure auto die hij had ingevoerd uit Amerika was eigenlijk veel te duur. Uiteindelijk dacht de gevangenbewaarder een uitweg te hebben gevonden door zijn wagen te verkopen aan een gedetineerde in de penitentiaire inrichting in Zoetermeer. Om de deal soepel te laten verlopen, smokkelde hij een mobiele telefoon en geld naar binnen. De auto werd nooit verkocht en K.B. raakte zijn baan kwijt.

“Ik heb een fout gemaakt, ik vraag God om vergiffenis”, zei de 45-jarige B. gisteren voor de politierechter in Den Haag. B. controleerde in de in 1996 geopende Zoetermeerse gevangenis onder meer samen met een collega, bijgestaan door een gedetineerde, de inkomende goederen die door het bezoek werden meegebracht. “De één controleert en de ander schrijft op wat er binnen komt”, legde B. gisteren aan de Haagse politierechter J.F.J.A. van Daal uit.

B. leek het echter niet zo nauw met de regels te nemen. De rechter leest voor uit een verklaring van de gedetineerde Van K., die B. uiteindelijk bij de directie van de Zoetermeerse gevangenis aangaf. “Er is een meneer bij wie je alles kan regelen tegen betaling. Ik heb hier zelfs zijn telefoonnummer. Bel maar, dan hoor je het zelf”, heeft Van K. verklaard.

Kilo's drugs, drank, geld en een mobiele telefoon zou B. in de periode van december 1996 tot januari 1997 de inrichting hebben binnengebracht, wat hem duizenden guldens zou hebben opgeleverd. B. bekent dat hij geld en een mobiele telefoon naar binnen heeft gesmokkeld, maar het overige ontkent hij stellig. “Nee, meneer de rechter, dat heb ik nooit gedaan. Die zogenaamde transacties met drugs berusten niet op de waarheid”, zegt hij.

Ook een verklaring van de gedetineerde die zijn assistent was en die een shampoo-fles, waar whisky in bleek te zitten, moest afgeven aan een andere gedetineerde, noemt B. onwaar. “Er is mij een kunstje geflikt”, zei de assistent toen de fles in zijn cel gevonden was. B. zou daarvoor verantwoordelijk zijn geweest. Zijn privilegebaantje raakte de assistent kwijt. B. zegt van niets te weten.

De rechter vraagt zich hardop af of B. geen bekentenissen zou doen als hij “wat meer doorgezaagd” zou zijn door de politie. “Het enige wat ik heb gedaan is dat ik heb geprobeerd mijn auto te verkopen. Daarvoor heb ik een mobiele telefoon afgeleverd omdat degene die de auto wilde kopen een 06-nummer moest draaien om aan het geld te komen”, zegt hij. “Dat was een domme fout, maar het ging me puur om de verkoop van mijn auto.” B., die een aantal jaren geleden voor ruim honderdduizend gulden een Amerikaanse wagen had gekocht, probeerde die te verkopen, maar autohandelaren wilden niet de prijs geven die hij in gedachten had. Later ging de gedetineerde Van K. in op een aanbod. Uiteindelijk ging de koop niet door. De mobiele telefoon die B. aan Van K. had geleverd werd gretig gebruikt in de penitentiaire inrichting. “Ze hebben een heleboel nummers gebeld. Later bleek dat Van K. niet voldoende geld had voor de auto”, zegt B.

Toen een shampoo-fles, gevuld met whisky, werd gevonden in de cel van de assistent van B. werd een onderzoek ingesteld. De dubieuze activiteiten van B. kwamen aan het licht. Of er werkelijk sprake is geweest van een besteldienst waarvan B. de leiding had, kan niet worden bewezen.

De rechter vindt dat het om “een heel ernstige zaak” gaat, waarbij het vertrouwen in de inrichting op losse schroeven is komen te staan. De levering door B. van drank en drugs kunnen volgens Van Daal niet worden bewezen, maar de smokkel van geld en een telefoon wel.

De bewaarder krijgt 140 uur dienstverlening opgelegd. “U komt nog goed weg”, zegt de rechter.