Ziekenverzorgsters

Reneé Braams meent dat wilde verhalen over misstanden in de Nederlandse gezondheidzorg door de media worden overdreven en door politici ook niet worden tegengesproken met het oog op de verkiezingen ('Ziekenverzorgsters niet slecht af', 26 februari). Ik ben het daar niet mee eens.

Van 1982-1994 was ik bestuurslid van een bejaardenoord, later verzorgingstehuis en thans zorgcentrum. Ik maakte de overgang mee van een huis waar bejaarden woonden, naar een instelling waar alleen maar cliënten met een hoge zorgindicatie worden opgenomen. De laatste jaren werd ons huis van hogerhand een fusie opgelegd met twee andere zorgcentra in de stad. Dit kostte en kost veel overleguren van het leidinggevend personeel, dat daardoor minder tijd heeft voor de eigen locatie. Vorig jaar werd de 36-urige werkweek in de zorgsector ingevoerd, waardoor er nog meer verschillende handen aan het bed komen, met de bijbehorende overdrachtstijd. In het budget worden deze extra kosten onvoldoende gecompenseerd. De werkdruk voor het personeel is hierdoor erg hoog geworden en het ziekteverzuim is gestegen. Daar het huis geen ziektegelden meer ontvangt, worden geen of mondjesmaat invalkrachten ingezet.