Voordracht gehonoreerd; Manders naar Biënnale in S Paulo

ROTTERDAM, 6 MAART. Beeldend kunstenaar Mark Manders (1968) zal Nederland vertegenwoordigen op de biënnale van S Paulo. Het voorstel hiertoe is gedaan door Saskia Bos, directrice van De Appel in Amsterdam en commissaris van deze biënnale, die van 4 oktober tot en met 13 december 1998 wordt gehouden.

Gisteren is de Mondriaan Stichting met Bos' voorstel akkoord gegaan. Mark Manders, die studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, maakt installaties, tekeningen en sculpturen, die als losse fragmenten op de grond liggen. Al deze werken vormen een onderdeel van zijn Zelfportret als gebouw, een imaginair kunstwerk waaraan hij al zo'n tien jaar werk en dat inmiddels bekroond is met de Prix Nouvelles Images en de Touche Prijs. Het Zelfportret als gebouw kan ieder moment uitbreiden of inkrimpen en moet zich ook laten lezen als een boek, aldus Manders. In feite is het een 'voorlopige plattegrond' die fungeert als thuisbasis voor een in beginsel eindeloze hoeveelheid beelden.

In de fictieve kamers vergaart Manders bijvoorbeeld objecten die met het cijfer vijf te maken hebben, een getal dat zomaar bij hem opkwam toen hij eens een voorwerp zag. Vaak zijn zijn beelden samengesteld uit bestaande voorwerpen zoals luciferstokjes, muizeklemmen, lege flessen en batterijtjes. Hij knoopt ze aan elkaar met touwtjes of plakband. Ook de dieren, uitgevoerd in klei, zijn met elkaar verbonden. En verder kun je in het Zelfportret nog poppen, tekeningen en nagebouwde landschappen tegenkomen.

Manders kwam op dit curieuze Zelfportret nadat hij zich tijdens zijn academie-periode min of meer had afgesloten van de buitenwereld. Hij las niet en keek geen televisie, zoals hij vertelde in een interview met deze krant in oktober 1997. Pas toen hij weer voor het eerst naar een bibliotheek ging, ontdekte hij als het ware opnieuw de rijkdom die het boek kan bieden. Het Zelfportret is 'een hulpmiddel geworden waarin ik al mijn gedachten kan onderbrengen', aldus Manders.

Vorig jaar presenteerde De Appel in Amsterdam een overzicht van Manders' werk. Eerder exposeerde hij onder meer in Museum Fodor in Amsterdam, bij Sonsbeek '93, de Biennale van Venetië 1993 en het Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris. De afgelopen twee maanden waren ook beelden van hem te zien op een groepstentoonstelling bij de vooraanstaande Barbara Gladstone Gallery in New York. Behalve de Prix de Rome (tweede prijs) en de Prix Nouvelles Images, beide uitgereikt in 1992, kreeg Manders in 1997 de Premio Regione Piemonte, een belangrijke Italiaanse prijs van de Fondazione Sandretto Re Rebaudengo die in Noord-Italië eigen musea beheert.