Grunberg direkt in het Engels

Binnen 25 dagen heeft Arnon Grunberg zeven liefdesbrieven geschreven aan Francesca Vongole; iets meer dan één per drie en een halve dag. De brieven zijn intussen uitgegeven door Kunst Editions New York van Pablo van Dijk, in een oplage van 49 exemplaren waarvan er 19 in de handel zijn.

Iedere brief is gefrankeerd, door de posterijen afgestempeld en bovendien voorzien van een speciale door Rob Scholte ontworpen zegel. Op de achterkant staat een hiëroglief van de afzender. De facsimilés zijn opgeborgen in een doosje met een magnetisch sluitend deksel. Doe je dat open dan zie je de brieven, gebundeld en omstrikt met een rood lint waarop de letters CD staan, van Christian Dior. En dan is er nog een rood fluwelen zakje. Daarin zit het presentje dat de geliefde niet heeft gekregen: een horloge als van Cartier, zoals Cartier het zou hebben gemaakt als hij in China had gewoond. Het gaat zachtjes tikken als je het hebt opgewonden. Dit geheel, het pakketje van toewijding dat ik hier heb beschreven, is al zo mooi dat je aarzelt om de literatuur uit te pakken. Maar hebt u toevallig zo'n doosje, en u bent er nog niet toe gekomen om te kijken wat er in de enveloppen zit: zet die aarzeling van u af. De brieven, gebundeld onder de titel But you are also very attractive when you don't drink, zijn de eerste publicatie van Arnon Grunberg direkt in het Engels geschreven. In dit moeilijke genre horen ze tot de meeslepende lectuur. In iedere eerste brief die iemand aan zijn beminde schrijft, wordt de toon gezet. Ik kies een paar passages uit de eerste brief: “All I have to offer you are words. All I ask for are words. I want to exchange words, not bodily fluids.” (-) “Shall we have lunch together? Friday? Saturday? Sunday? Or dinner, if that's more convenient. Remember, this is NOT a date. This is an invitation to a little game with words - one of the most beautiful games we can play in this world, as far as I'm concerned. Let me know where and when I can pick you up and if I need to wear sunglasses. - An innocent little kiss on your left hand. with respect, '-

Als alles bij zo'n onschuldige, onzekere ouverture zou kunnen blijven. Maar zoals we ook in deze brieven lezen: het leven gaat door, men leert elkaar beter kennen, van het een komt het ander, al valt nooit te voorspellen wat precies dat andere zal zijn. De brieven bevatten de innerlijke verwikkelingen. De moeder van het meisje treedt zijdelings op. Dan citeer ik het einde: “Love and garbage and death and kisses, (The guy who is too young for you, too young, too young. What a shame) - Arnon”. En dan komt er natuurlijk nog een P.S., want een correspondentie in dit genre, die de naam verdient, raakt nooit afgesloten. Deze correspondentie is even mooi en interessant als het doosje, maar op een andere manier. Dit stukje verdeelt zich nu over twee onderwerpen. “Nog nooit heb ik een liefdesbrief geschreven waartegen ik niet meteen zelf begon te protesteren,” heeft Paul Léautaud geschreven. Dat ben ik vaak met hem eens geweest. Want daar zit de man, voorzien van zijn diepste gevoelens en zijn grootste verlangens, met de pen in de hand. Op zijn allerbest zal hij uit zijn brief tevoorschijn moeten komen; maar wat is in dit geval zijn allerbest? Het schrijven van zo'n brief is een tocht door een mistig niemandsland. Aan het einde liggen, binnen de definitie van de schrijver, het geluk, de paradijselijke beloning. Maar op de tast en in vervoering vorderend, groeit bij hem de overtuiging dat hij met de verkeerde bagage de verkeerde richting heeft gekozen. Gelukkig is hij niet de enige. Daarom: andermans brieven lezen, is die met je eigen prestaties vergelijken.

Het andere onderwerp is de zin van bibliofiele uitgaven: kleine, met de uiterste zorgvuldigheid en liefde gemaakte boekjes die naar uiterlijk en inhoud aan elkaar gewaagd zijn. Genegenheid voor een vrouw drukt zich uit in zorgvuldigheid, woorden en het overhandigen van glinsterende voorwerpen. Daarom is het zo goed dat in dit doosje ook een Cartier zit. Een bloem zou net zo passend zijn geweest, maar dan in gedroogde vorm, en daarvoor was in dit geval niet voldoende tijd.