Clooney for President

E.R, voorlopig laatste afl. van het seizoen, Ned.1, 22.00-22.51

Het leek warempel wel of People Magazine er verstand van had, toen ze het afgelopen jaar George Clooney uitriep tot The Sexiest Man Alive. En dat met een jury die de jaren ervoor Sean Connery, Mel Gibson en Mark Harmon de titel gunde. Zo zie je maar dat zelfs een blind paard kan zien wat George Clooney in huis heeft. Zijn zeldzame 'natuurlijk-ben-ik-slecht, maar-je-wilt-me-toch-grijns', bijvoorbeeld. En dat schalkse loopje. En de manier waarop hij zijn hoofd een beetje schuin naar beneden houdt, alsof hij voortdurend bang is dat áls hij je aan kijkt, de wereld zou stoppen met draaien. Hetgeen nogal eens schijnt te gebeuren als hij in de buurt van vrouwen wordt losgelaten.

Clooney, bijna veertig, met zijn goed gelukte lachrimpeltjes, zijn coupe marinier en een jongenskoppie dat spannend contrasteert met een paar sexy bruine ogen, druipend van kattekwaad.

Hij schijnt een kinderarts te spelen in de een of andere Amerikaanse ziekenhuisserie, maar een kniesoor die daar op let. Ook al had hij Benny gespeeld in L.A Law, Isaac in The Love Boat, of de schele leeuw Clarence in Daktari, het had niet uitgemaakt; verhaallijnen vervagen, waar Clooney opduikt.

“Ik zou het lijk willen zijn in zijn ziekenhuis, dat hij troostend met een laken toedekt”, had een van zijn tegenspeelsters gezegd.

Hij had honkballer willen worden. Maar toen een droomcarrière als middenvelder bij de Cincinatti Reds in rook opging, reed hij in zijn verroeste Monte Carlo crosscountry naar Hollywood. Dan maar acteur.

Het duurde even voor de blinde en dove talent-scouts aldaar hem opmerkten - dertien jaar om precies te zijn. Maar George had de tijd. Hij sneed tabak, verkocht damesschoenen, speelde in vijftien pilots die de buis nimmer haalden en leerde het subtielere genre speelfilm kennen door rollen in Grizzly II, Return of the killer Tomatoes III, The Predator, en Return to Horror High.

Tot uiteindelijk productiemaatschappij Warner Brothers hem in de gaten kreeg, hem voordroeg voor een rol in de ziekenhuisserie Emergency Room, en 'The Rest is History'.

Tegenwoordig weet iedereen alles over hem: over zijn rollen in de speelfilms From Dusk Till Dawn, One Fine Day, The Peacemaker en Batman and Robin; over zijn exorbitante salaris; zijn hangbuikzwijntje Max dat hij voor Kelly Preston kocht en waarover hij de 'voogdij' kreeg na hun scheiding; zijn huidige Franse vriendin die hij ontmoette in een bar in Parijs en overvloog naar zijn 'droomhuis' in Los Angeles; en de weddenschap die de actrices Michelle Pfeiffer en Nicole Kidman met elkaar afsloten, dat hij voor zijn veertigste vader zal zijn.

NBC betaalt 13 miljoen dollar (!) per Emergency Room-aflevering om zijn hoofd op televisie te houden - uiteraard het hoogste bedrag ooit betaald voor 50 minuten televisiedrama. Dat het afgezien van zijn aanwezigheid een verbluffend goede serie is, helpt daar nog bij.

Clooney ziet het allemaal grijnzend aan, speelt basketball met zijn kapper op de set en verwisselt gekookte voor rauwe eieren tijdens zakenlunches.

Zo'n man wiens highschool honkbal coach trots vertelt hoe de meisjes zich bij het uitgaan van de school op straat verzamelden, 'just to watch him walk home'. Zo'n man die Oprah Winfrey vraagt wanneer zíj nou eindelijk eens gaat trouwen. Zo'n man die zegt de rol in Batman te hebben gekregen omdat hij nog wat compromitterende foto's had liggen, van de regisseur met een dier. Zo'n man die nooit een zegelring zou dragen.