Restaurant; Spaghetti met herrie

Pasta e basta, Vijf Werelddelen 1, Rotterdam. tel 010-2908080. Open vr, za en zo vanaf 19u. (Vanaf 19 maart ook do-avond). Res gewenst.

Eten als bijzaak, amusement als hoofdgerecht. Wie hierin een geslaagde combinatie ziet, kan sinds kort in Rotterdam uitstekend terecht. U verveelt zich geen moment. De stille genieter is echter gewaarschuwd. Wie er aan hecht dat de hoofdzaak zich óp zijn bord afspeelt, heeft hier niets te zoeken. Hij zal al snel een katterig gevoel en misschien zelfs hoofdpijn oplopen.

Pasta e basta is meer dan een restaurant, het is een formule: eten en entertainment. In Amsterdam draait hij al langer, in Rotterdam sinds eind vorig jaar. De stijl is Italiaans, het menu ook en de entourage die van een Napolitaans operahuis: er gebeurt altijd iets.

In Rotterdam gaat u ondergronds, naar een nagebootst keldergewelf, waar kandelaars op de tafels en gedempt licht langs de muren doen vergeten dat boven u de moderne nuchterheid van de Kop van Zuid zich uitstrekt. Muziek is er voortdurend: uit geluidsboxen en - als de avond gevorderd is - ook life.

Het bedienend personeel heeft talent. Een aantal van hen is in opleiding aan een conservatorium of een muziekopleiding en weert zich regelmatig. De jongedame die het voorgerecht serveerde, staat even later tussen de tafels het Ave Maria te zingen. Haar collega's drentelen er gewoonweg tussendoor en nieuw publiek schuifelt onbekommerd binnen. Een entertainer - zo weggelopen uit de Showbiz-city van Joop van der Ende - houdt gasten en programma gelijktijdig in de gaten.

Wij hadden geluk, het programma was bij ons bezoek aan de beheerste kant. De vorige avond had een travestiet met een entre'act het menu opgesierd. Maar de clientèle op zondag was ook ingetogener, dus was het programma inmiddels aangepast. Geen dolle fratsen, maar opera, licht-klassiek en meezingers, op bestelling. Bent u jarig, dan kunt u zich hartelijk laten toezingen. Met een beetje geluk zingen de andere gasten mee. Want, u zit er nooit in uw eentje, maar altijd met een paar honderd gasten tegelijk. Lekker dicht op elkaar als bent u deel van één feestende familie.

En het eten, ach ja het eten. De bediening is correct, maar nog niet adequaat. U zit gezellig, dus niet mopperen als drankjes iets langer uitblijven, het gerecht er niet aankomt of het bijbestelde brood op zich laat wachten. Maar deze kenden wij nog niet: de wijnkaart kon niet geleverd worden, hij was uitverkocht.

De formule kent een rigide menu: pasta. De kaart telt er acht, van pasta Pavarotti tot pasta La Deutekom. De kaart is vervat in tweedehands muziekboeken. Altijd interessant om te zien wie de eerste eigenaar was. Uit Beethovens Fidelio kozen wij een pasta Maria Callas: scampi's gewikkeld in zwarte lintpasta met saffraansaus. De zwarte pasta gaf het gerecht een geraffineerd accent, de saus miste echter kracht en de scampi's hadden wel iets rijker in getal mogen zijn. De zaak levert hoofdgerecht en voorgerecht (een royale antipasto) voor ƒ 39. De wijn, een Toscaanse Cancelli (ƒ 38) was stevig en de moeite waard. En ook hier weert de formule zich kranig; bevalt de wijn, dan kunt u voor de winkelprijs plus ƒ 29 per fles uw favoriete wijn meenemen.

Wij waren beslist niet aangedaan door de formule, maar vormden zo op het oog een uitzondering. Om ons heen werd genoten. De gewelven versterkten niet alleen het geluid, maar ook het gevoel van intimiteit. Dus haast u, het feest kan niet altijd voortduren.

    • Kees van der Malen