Koningin van de nacht

Uitdagend draaiend op zijn platform schoenen, een zilveren staf in de hand, was hij het podium in het Parque Santa Catalina op komen swingen. De technobeat die over over het publiek donderde, maakte als snel plaats voor de meezingers van de Spaanse nichten-scene. Alaska's ?A quin le importa? en een camp-kraker van Marisol uit de jaren zestig.

De creatie was 'Heaven metamorfosis cibernética' gedoopt en dat dekte de lading wel zo'n beetje. Ultrakort hemdje smaakvol beslagen met zilveren cd-schijven, een sleep glimmende dopjes van haarcrèmetubes, enorme machetes met zebramotief en een bescheiden kroon van spiraalveren, getooid met slierten kerstboomsterretjes. Opgemaakt in een nachtmerrie van strepen paars en groen, een provocerend grote mond en de lompe tred van een nijlpaard.

Carlos Menéndez Quintana (24 jaar) mocht zich als eerste in de geschiedenis sieren met een officiële titel van Reina Drag Queen. Het Carnaval van Las Palmas de Gran Canaria had de primeur en het bleek een overdonderend succes. Jong en oud in Las Palmas bleek uitgelopen om de hooggeschoeide parade van elf koninginnen van de nacht te bewonderen.

De opkomst lag beduidend hoger dan bij de traditionele verkiezing van de vrouwelijke Koningin van het Carnaval en dat mag bijzonder heten. Het publiek toonde zich enthousiast en leefde oprecht bezorgd mee als weer een van de kandidaten zijn evenwicht verloor en na een smak overeind gehesen moest worden. Hoge hakken, gladde vloeren, het leven van de Drag gaat nu eenmaal niet over rozen.

Drags (spreek uit Draks) en travestie zijn tijdens carnaval in Spanje, dat vooral in het zuiden en op de Canarische Eilanden uitbundig wordt gevierd, een gebruikelijk verschijnsel. In de straten van Las Palmas had je ze dit jaar van zestien tot zesenzestig: bevallige nimfjes swingen de samba met kolossale matrones, terwijl even verderop een groep van twintig zwaarbehaarde nonnen een demonstratie Aerobic-dansen weggaf. Je ontkomt niet aan de indruk dat menig Canariër een jaar lang uitkijkt naar het moment dat de tutu's en de baljurkjes weer uit de kast getrokken kunnen worden.

Heeft de oprukkende homo-emancipatie in Spanje iets doen verschuiven op het verkleedfront? Iedere zichzelf respecterende homodisco organiseert rond deze periode wel zijn Drag Queen verkiezing. Maar een open concours voor het grote publiek was tot dusver onbekend. Travestie is een complex verschijnsel, dat in de Latijnse cultuur een rijke geschiedenis kent. Vanouds een binnen bepaalde limieten geaccepteerde uitlaatklep voor homo-erotisch gedrag, dat door zijn overdrijving niet als een serieuze bedreiging voor de maatschappelijke orde opgevat behoefde te worden. Precies om die reden altijd met wantrouwen bekeken door de geëmancipeerde homobeweging.

Hoewel de uiterlijke scheidslijn met de travestiet niet altijd even duidelijk te trekken valt, is de uit de Verenigde Staten overgewaaide Drag Queen fundamenteel anders. Waar de travestiet imiteert, zoekt de Drag provocatie met bewuste lelijkheid.

Dat had de jury van de DragKoningin-verkiezing in Las Palmas goed begrepen. Afgezien van 'Heaven metamorfosis cibernética' werden pijzen in de wacht gesleept door twee dreigende monstercreaties die onder de namen Piodrag en 'Razendsnel verdwenen Siamese kat' hun opwachting maakten. Buiten de prijzen vielen de kandidaten die het concept van de Drag niet goed tot zich hadden laten doordringen en de onvergeeflijke fout begingen door als Reinona's het toneel te betreden. De Reinona is de mannelijke variant van Koningin Carnaval die in niets van zijn traditionele vrouwelijke collega te onderscheiden valt. Met zichtbare moeite sleepten zij zich voort in de monumentale, peperdure glitterjurken, bepluimd als kalkoenen op een galabanket.

Pijnlijk was dat presentator Roberto Herrera bij de bekendmaking van de eerste prijs per abuis aanvankelijk een van de Reinona's noemde. Traumatisch gevolg: na afloop koelde de inmiddels in trainingspak gehulde Reinona zijn woede op zijn prachtkostuum. Uitgerukte pauwenveren vlogen in het rond, de dure jurk lag zielig op de vloer, kaal als een geplukte kip. Volgend jaar maar beter iets in cd schijfjes.