Een school met doetjes en eikels

Heartbreak High, dagelijks, Ned.3,. 17.05-18.00u.

In Heartbreak High, de Australische jeugdserie die de VARA dit televisieseizoen dagelijks uitzendt, doen scholieren zo'n beetje alles wat God verboden heeft. Maar niet de hele tijd.

Op Hartley High, een gewone middelbare school in een gewone buurt, gaat het niet om de uitzondering, maar om de regel. En in de regel komen excessen sporadisch voor. Slap of braaf is de serie daarmee allerminst: het leven van een doorsnee scholier is al gecompliceerd genoeg volgens de makers van Heartbreak High en is stof voor onderhoudende televisie.

Deze jongerenserie schiet zijn doelgroep niet voorbij. Relschopper Drazic, slimme Mai, uitsloofster Melanie en beau garçon Ryan zijn weliswaar typematige personages maar niet plat. Ze zijn verstandig maar niet teEÉ, ze gaan buiten de perken en keren op hun schreden terug, maar niet zonder motivatie. Jong als ze zijn, in een hoop dingen zijn ze al volwassen. De makers gaan niet op de hurken.

Gezien de frequentie van uitzending (dagelijks), de vele plotlijnen en personages die om beurten centraal staan en het onderwerp (jongeren) ligt de vergelijking met soaps zoals Goede tijden voor de hand. Maar hij gaat niet op, want in Heartbreak High worden handelingen en emoties voldoende uitgediept in zowel spel als dialogen. Dat geeft de serie body. Net als in het echt hebben de leerlingen niet altijd een pasklaar antwoord op wat hen overkomt en staan ze wel eens met de mond vol tanden. Maar over het algemeen zijn ze weldenkend. De realistische dialogen verraden intelligente scriptschrijvers, van een ander kaliber dan werknemers van een gemiddelde soapfabriek.

Hun leven mag zich dan afspelen in een afgeschermde, relatief veilige omgeving, op Hartley High is altijd wel wat. Rector Jim Deloraine bijvoorbeeld, prototype van de ouderwetse, onbuigzame autoriteit van wie nooit eens iets mag. Of geschiedenisleraar Albers, het andere uiterste. Zijn opvattingen over de uitoefening van zijn vak zijn juist te vrijgevochten in de ogen van de moderne, maar toch behoudende leerlingen. Thuis breidt een gescheiden vader het gezin plots niet alleen uit met zijn nieuwe vrouw, maar ook met een spiksplinternieuwe baby die alle aandacht eist. En dan is er nog de liefde. Kalverliefde, echte liefde en wel, niet, toch-maar-wel-liefde.

In de aflevering van gisteravond jatte Ryan Scheppers twintig dollar uit de huishoudportemonnee, voor een pizza en nergens anders om. Subtiel zit in die scène de boodschap verpakt dat stelen niet alleen niet mag - dat het bovendien ook een zwaktebod is. En dat is een sterker argument waar jongeren gevoelig voor zijn. Notabene het doetje van de school, een meisje dat niet hip maar keurig is, neemt zonder aarzeling de schuld op zich en dat brengt Ryan in verlegenheid. Het doetje toont meer karakter dan hij en dus is hij haar mindere, niet stoer maar gewoon een eikel. Hij weet niet hoe snel hij zijn fout moet herstellen.