SHAKESPEARE'S THEERONDJE

Thee gezet van een zakje is geen thee. Dat thee die is gearomatiseerd al helemaal geen thee is, zie je als je de verschillende soorten zakjes Pickwick-thee opereert. Het stoffige donkerbruine grijs dat er uitvalt is identiek. De variatie zit hem in de minieme gekleurde spikkeltjes die kennelijk voor de bijsmaak zorgen.

In de bosvruchtenthee zitten roze spikkels, in de kaneelthee (met echte kaneel) zijn ze bruin; de kers- en mangotheekorreltjes ontberen een duidelijk kleurtje. Al leggen ze deze theezakjes in nog zo'n interessante houten doos, het blijft behelpen. Echte thee wordt gemaakt met kokend water en losse theebladeren. Bij voorkeur van een mengsel van verschillende theesoorten.

Volgens Isabella Beeaton is er eigenlijk geen kunst aan. Zij meldt in haar 'Book of Household management' (1859) dat er per persoon 1 theelepel thee in de pot moet en 1 extra lepel voor de pot zelf. Daarop wordt kokend water geschonken. De thee moet 5 à 10 minuten trekken. In zijn boek 'De afternoon tea' (Uitgeverij Bzztôh. ƒ 34,90) schrijft Michael Smith: “In de achttiende eeuw stelde de gastvrouw haar eigen mengsel van groene en zwarte theesoorten samen. Ze bewaarde de thee in haar theekistje en mat deze met een zilveren lepel af in een zilveren mengschaaltje. De plaatselijke kruidenier nam vaak de melange van de lady van het landhuis over, zodat ook anderen ervan konden genieten. Ook de theehandelaren stelden hun eigen mengsels samen, eerst voor plaatselijk of regionaal, maar tegenwoordig ook voor landelijk of zelfs internationaal gebruik. Het valt te betwijfelen of een pakje Earl Grey dat u bij de supermarkt koopt enige gelijkenis vertoont met de oorspronkelijke melange van de lord.”

Earl Grey thee draagt de naam van Graaf Grey die de geheime samenstelling van deze geurige thee 125 jaar geleden kreeg van een Chinese mandarijn. In 'De afternoon tea' staan talrijke thee-anekdotes, theewetenswaardigheden en uiteraard recepten voor typische tea-gerechten. Maar het laatte theenieuws kon net niet in dit boek worden opgenomen. De Australiër Tony Shakespeare heeft namelijk een theezakje bedacht dat niet nadruppelt. Zijn uitvinding verkocht hij aan de Engelse theefirma Tetley. Aan het met thee gevulde rondje zitten twee handgreepjes en twee touwtjes. Nadat het rondje in het theewater heeft gehangen wordt het weer opgehesen. Door de handgrepen opzij te trekken wordt het rondje opgevouwen terwijl tegelijkertijd de laatste druppels eruit worden geperst. Uit 'De afternoon tea' een recept voor 10 koninklijke sandwiches. De sandwich is genoemd naar koningin Alexandra, echtgenote van Edward VII, die weer een zoon van koningin Victoria was.

Sandwich Victoria

Maak eerst mosterdboter door de milde Franse mosterd door de zachte boter te roeren. Voeg hier ten slotte 1 theelepeltje citroensap aan toe. Maal de in kippenbouillon gepocheerde kipfilet fijn en roer er een beetje mayonaise, enkele druppels tabasco en peper en zout door. Het kipmengsel moet smeerbaar zijn. Besmeer 10 sneetjes wit of bruin brood zonder korst met de mosterdboter. Leg hier een plakje gekookte tong bovenop. De tong wordt eerst toegedekt met het kipmengsel en dan met wat tuinkers. Leg hier een tweede sneetje brood bovenop. Snijd de sandwiches tweemaal diagonaal door. Leg deze kleine driehoekjes op een schaal.

100 gram boter

1 eetlepel milde mosterd

1 theelepel citroensap

300 gram kipfilet

1/2 liter kippenbouillon

mayonaise

tabasco

peper en zout

10 plakken gekookte runder- of lamstong

1 doosje tuinkers

    • Anne Scheepmaker