Almodóvar zonder feestverpakking

Live Flesh (Carne tremula). Regie: Pedro Almodóvar. Met: Liberto Rabal, Javier Bardem, Francesca Neri. In: Cinecenter, The Movies en Kriterion, Amsterdam; Babylon, Den Haag; Filmcentrum Poelestraat, Groningen; Scala, Nijmegen.

Ogenschijnlijk is er een verschil tussen Live Flesh (Carne tremula), de dertiende lange speelfilm van Pedro Almodóvar, en alles wat hij hiervoor gemaakt heeft. Almodóvar, waarschijnlijk internationaal de bekendste Spaanse filmmaker van de jaren tachtig en negentig, is altijd een speelse poseur geweest, die met gebruikmaking van elementen uit de reclame, de videoclip, porno, camp en kitsch, het postfranquistische Spanje krampachtig als een moderne samenleving trachtte neer te zetten. Omdat melodrama het stramien van zijn verhalen vormt, met sterke vrouwenrollen tegenover zwakke mannen, én omdat hij een entourage van extravagante sterren om zich heen verzamelde, was 'de Spaanse Fassbinder' een makkelijk label. Ten onrechte, want Almodóvar is een oppervlakkiger filmmaker dan Fassbinder was. Pijn en verdriet waren in zijn films, waaronder Mujeres al borde de un ataque de nervios en Atame!, in het algemeen meer sjablonen dan werkelijke thema's. Omdat ik nooit veel ophad met de modieuze barok van Almodóvar, zou ik de koerswijziging in Live Flesh, in de verte gebaseerd op de gelijknamige roman van Ruth Rendell, van harte moeten toejuichen. Weg zijn de uitbundige pasteltinten, de montagegrapjes en de travestietendiva's. Voor het eerst tracht Almodóvar ook serieus de recente Spaanse geschiedenis een rol te geven in zijn verhaal. Hoofdpersoon Victor wordt geboren in een winternacht in 1970, wanneer Franco de noodtoestand uitroept. Twintig jaar later schiet hij, in een schermutseling die met drugs en discotheken te maken heeft, per ongeluk een rechercheur neer. Twee jaar later scoort het slachtoffer als lid van het nationale rolstoelbasketbalteam de beslissende treffer op de Paralympics van Barcelona. Verder zijn er verwijzingen naar Buñuel en naar de door deze filmer bepleite maatschappelijke vrijheid, die nu in Spanje het geestelijk klimaat zou bepalen.

Door zich te beperken in de franje, wordt de leegheid van Almodóvars ideeëngoed eigenlijk alleen maar pijnlijker zichtbaar. Live Flesh is een melodramatische thriller over dood, schuld en boete, die iets over politieke geschiedenis wil vertellen, maar niet precies weet wat. Het resultaat is een drabbige onderneming. Nog steeds kan Almodóvar me gestolen worden, maar er is nu zelfs geen feestverpakking meer om je aan te verlustigen.