Overheid

Het artikel van prof. Dengerink, waarin hij een pleidooi houdt voor een blijvend sterke overheidsbemoeiing en waarschuwt voor een sterke afbrokkeling van de overheid op vele terreinen, in het bijzonder van verkeer en vervoer (25 februari), heeft om verschillende redenen een merkwaardige indruk op mij gemaakt:

1. Overdrijving. Na vijftig jaar oprukkende overheidsbemoeienis, kan moeilijk in ernst worden volgehouden, zoals Dengerink doet, dat de overheid in Nederland al zo ver op de terugtocht zou zijn dat zij niet meer dan een los hekwerk rond de samenleving zou vormen. Onzin, de overheid vormt in ons land nog steeds een alles doordringend, bijna verstikkend, netwerk.

2. Doelmatigheid. Door nog voortdurend toenemend ondoelmatig gedrag van haar dienaren, heeft de overheid op vele gebieden sterk aan respect en waardering in de samenleving ingeboet. In een democratie kunnen ondoelmatig werkende overheidsinstellingen op den duur niet gehandhaafd blijven. Die duur is thans om.

3. Het was voor mij, als overtuigd neoliberalist, een onthutsende ervaring om uitgerekend in NRC Handelsblad een pleidooi voor toenemende staatsbemoeienis tegen te komen. Let wel, nu we - zij het met veel dagelijks gezeur en tegenwerking van links - eindelijk in Nederland een beginnetje hebben gemaakt met het terugdringen van de overheid.

Er valt al zo weinig te kiezen in Nederland. Zou het geen goed idee zijn om het rechtse gedachtegoed - en volgens mij valt het neoliberalisme daar wel degelijk onder - in NRC Handelsblad een stevige plaats te geven. Pseudo-intellectuele vertogen over de gevaren van het 'industrieel-militaire complex' - (dat ontbreekt er nog maar net aan Dengerinks artikel) - vind ik, zoals zo vaak, dan wel weer in andere bladen. Graag een beetje onderscheid aanhouden, dat maakt het leven immers zozeer meer de moeite waard!