Bad Lieutenant

Bad Lieutenant (VS, Abel Ferrara, 1993), Veronica, 22.30-0.10u.

Harvey Keitel is de bad lieutenant. En dan drukt de titel het nog zwak uit. Harvey Keitel is de anti-lieutenant. Alles wat we gewone politiemannen in gewone politiefilms zien doen, doet hij ook, alleen doet hij de kwade versie ervan.

Hij brengt zijn kinderen naar school. Doet elke politieman. Alleen scheldt deze vader zijn zoons genadeloos uit omdat ze te laat zijn. Als ze tegenwerpen dat dat door tante Wendy komt, zegt hij fuck aunt Wendy! En als hij ze voor school heeft afgezet, neemt hij de eerste snuifjes van deze dag.

Dan komt hij bij twee doodgeschoten meisjes. Hij kijkt even naar ze, begint meteen zijn collega's aan het hoofd te zeuren over weddenschappen die ze moeten afsluiten op de World Series. Later telefoneert hij met zijn bookmaker, kijkt intussen naar buiten en ziet hoe een jongen een auto openbreekt. Hij doet niks, belt verder en rijdt even later weg.

Of doet hij toch wat? Ja, daar klitten wat dealertjes bij elkaar en Keitel heeft ze gezien. Ze stuiven uit elkaar, hij achtervolgt er één en haalt hem in het trappenhuis in. Maar het blijkt zijn eigen dealer te zijn, bij wie hij crack komt roken.

Zo hebben Ferrara en co-scenariste Zoe Lund alle politieclichés in twee dagen gestopt en toen 180 graden gedraaid. Hun inspecteur snuift, rookt, zuipt, spuit, gokt, steelt, heelt en verkracht zijn ondergang tegemoet.

Maar zelfs deze slechte inspecteur kan genade vinden, volgens Ferrara. En bij al zijn naakte liederlijkheid lijkt hij daar ook naar te verlangen. Bij zijn escapades kreunt en jankt hij als een gekwelde hond. En zijn fascinatie voor de zaak van een verkrachte non is groter dan hij voorgeeft (“...just because the girls wear penguinsuits?”).

Als hij haar ten slotte aanspreekt in de kerk, vraagt hij of ze de namen van de daders noemt (50.000 dollar beloning vanwege de kerk). Maar zij blijkt hun te hebben vergeven: “Nooit hoorde ik een indringender gebed dan van deze twee behoeftigen”, zegt ze. Dan zakt de inspecteur door de knieën, hallucineert zich een bloedende Jezus en richt een nog veel indringender gebed tot hem: “You fuck! Where were you? I've done so many bad things. I'm so sorry.”

Het zal wel altijd de vraag blijven of het katholieke element aan Bad Lieutenant is toegevoegd om de film op te waarderen, of dat het een wezenlijk religieuze film is. Het staat wel vast dat Keitel de rol van zijn leven speelt.