Thee in Londen; Aanvaarde vorm van openbare wellust

De Britse koning Edward en zijn geliefde mevrouw Simpson dronken er thee, voordat hij afstand van de troon deed om haar de hand te kunnen vragen. Alfred Hitchcock en Ingrid Bergman deelden er een tafel met de puissant rijke religieuze leider Aga Khan. En nog onlangs hebben Placido Domingo en Luciano Pavarotti er hun scones, een kruising tussen cake en broodje, schaamteloos met jam en room besmeerd.

Gun hun toch de eer van uw gezelschap. Waarom uzelf, na een vermoeiende dooltocht door Regent Street en Piccadilly, niet op een Engelse middagthee in het Ritz-hotel getracteerd?

Misschien vind u The Ritz een beetje ordinair geworden als u de verlengde limousines ziet voorschuiven waaruit een volledig uit leer opgetrokken rockgroep of een kudde giechelende Japanse tienermeisjes stapt? Bedenk dan dat rijkdom in deze omgeving zwaarder weegt dan klasse. Dat was al zo toen het hotel 92 jaar geleden door het dertiende kind van een voormalige schaapherder uit de Alpen, de voormalige kelner César Ritz, geopend werd. Grandeur in overvloed maar die beperkt zich tot het pand en personeel. “Kan ik u misschien van dienst zijn”, informeert de gérant, alsof hij al uw wensen kan vervullen. Zijn houding is voornaam, niet imponerend. Zijn vraag klinkt gastvrij, niet controlerend. Dienstwillig, niet serviel. “U wilt thee komen drinken? U heeft niet gereserveerd?” Hij kijkt pijnlijk getroffen. Wat sneu nou. Om verzekerd te zijn van een tafel, had u een maand tevoren moeten boeken. Twee tot drie maanden van tevoren als u in het weekeinde wenst te komen. Niets aan te doen. Troostend zegt hij dat op uw kleding niets valt aan te merken, nadat zijn blik discreet langs uw gestalte is gedwaald. Colbert en das. Decente jurk. Precies zoals The Ritz het voorgeschreven heeft. Kom morgenmiddag gerust terug, raadt hij nog aan. Ook zonder reservering. Zolang u maar aanschuift als andere mensen nog lunchen. Vanaf tien voor tweeën. Lang voordat om half vier de theeceremonie formeel begint.

Thee drinken in The Ritz gebeurt in de weelderige Palm Court, een schuimgebakje van een hal, in goud en rose, ondersteund door marmeren Ionische zuilen, door monumentale kroonluchters verlicht. De edele drank - u heeft de keuze uit veertien soorten - wordt genipt uit het fijnste porselein van Royal Worcester. Een pianist zorgt voor de achtergrondmuziek.

Thee is alleen maar excuus voor 'Afternoon Tea'. Een vlag die de lading verbergt. Thee is alleen maar het bruine vocht waarmee de overdaad aan zoets en hartigs kan worden weggespoeld.

Vruchtenvlaatjes, scones met room en jam, de meest exquise soorten gebak, chocoladeschelpen met exotisch ijs. Ook delicate sandwiches met zalm en roomkaas, truffelpaté, komkommer met tonijn. Thee drinken op zijn Engels is de maatschappelijk aanvaarde vorm van openbare wellust. Voor dergelijke gastronomische decadentie fungeert The Ritz als het ultiem decor.

INFORMATIE

Hotel The Ritz, Piccadilly W1, Londen; metrostation: Green Park. Thee wordt dagelijks geserveerd om 15u30 en 17u. Vanaf £ 21 pp.

Warenhuis Fortnum & Mason, Piccadilly W1, Londen; metrostation: Piccadilly Circus. Dagelijks tussen 15 en 18u. Vanaf £ 10,95 pp.

Hotel The Landmark, 222 Marylebone Road NW1, Londen; metrostation: Marylebone. Dagelijks tussen 15 en 18u. Vanaf £ 14 pp.

Museum Royal Academy of Arts, Burlington House, Piccadilly W1, Londen. metrostations: Piccadilly Circus en Green Park. De hele middag kunt u uw eigen thee-maaltijd samenstellen in stemmige, kunstzinnige omgeving. Vanaf £ 3,95 pp (pot thee en scone met jam).

Patisserie Maison Bertaux, 28 Greek Street W1, Londen; metrostations: Piccadilly Circus en Green Park. Franse banketbakkerij die 's ochtends koffie en croissants serveert, 's middags thee en taartjes. Vanaf £ 4,25 (pot thee en vruchtenvlaatje).