De koerier

NAAM: Gabriël van Leeuwen

BEROEP: Koerier bij de Fietsdienst in Amsterdam

LEEFTIJD: 31

“Fietskoerieren is heerlijk om te doen. Het heeft alles: actie, avontuur, gezelligheid. Lichamelijk lekker bezig zijn. Ontberingen lijden. Je moet het helemaal op eigen spierkracht doen, maar dat geeft juist de kick. Het is toch prachtig hoe je met zo'n mechaniek kracht in snelheid kunt omzetten? Een zittend beroep is niets voor mij. Laat mij maar vijf uur achter elkaar fietsen. “Constant moeten afremmen is het allerergste dat er is. Stadsfietsers zijn vaak zo laks en dromerig. Zwieren van links naar rechts. Vooral die met een walkman zijn erg. “Ik streef naar een constante snelheid van dertig kilometer, maar dat is in de stad niet eenvoudig.

Op mijn hardst ga ik 52. Doe ik alleen als ik een superspoedje heb. Alleen de eerste drie weken had ik knieklachten, daarna niet meer. “Op de fiets gaan mijn gedachten alle kanten uit. Ook als ik heel hard ga. Welke route kan ik het best nemen? Wat ga ik vanavond eten? Hoeveel honger heb ik nu eigenlijk? Als fietskoerier moet je wel een beetje gezond eten. Ik neem een brood en een pond kaas per dag. Een avondje flink stappen? Geen probleem. Dan kan je de volgende dag juist alles er lekker uitfietsen. “Je moet het verkeer de baas zijn. Denken 'Ik ben de koning' en boven alles uitstijgen. Als je al lang fietst, kun je alle situaties inschatten. Weet je precies wat anderen van plan zijn. Het contact met medeweggebruikers is heel belangrijk. Ik kijk ze aan, laat zien waar ik mee bezig ben. “Hindernissen neem ik met plezier. Het liefst een hoop dingen achter elkaar die eigenlijk niet kunnen.

Kruispunten schuin oversteken net een paar seconden voor de auto's gaan rijden, zulke dingen. Niet dat ik het verkeer tart, hoor. Ik heb nog nooit een ernstig ongeluk gehad. Maar haast is haast, het pakje gaat voor. Mensen zullen zich soms best aan me ergeren.''