Nieuw: bedelaars die geld geven

In de schaduw van grote jongens als de Postcode Loterij blazen ook andere fondsenwervers hun partijtje mee. Neem nu eens de Stichting Werelddorpen voor Kinderen, een in 1961 door priester Aloysius Schwartz opgerichte 'Christelijke non-profitorganisatie voor hulp bij armoede, honger en ziekte in Korea, op de Filippijnen en in Mexico'.

Hoe bont kun je het maken om mensen geld uit de zak te kloppen? Bont dus. Je stuurt een brief met echte postzegel en zet er in grote rode letters op: DRINGEND. Wie de brief opent krijgt een epistel voorgeschoteld waar de zieligheid van afdruipt. Opvallend is dat er een zogenaamd handgeschreven geel memoblaadje op de brief is geplakt “Vincente en mijn andere kinderen rekenen op u. Kunt u mij a.u.b. helpen?” Maar je mond valt pas echt open van verbazing als je ziet dat er naast het memoblaadje een kwartje en een dubbeltje zijn vastgeplakt. Baar geld dus.

Om wat klaarheid in de zaak te krijgen allereerst maar eens contact opgenomen met het Centraal Bureau Fondsenwerving, een organisatie die fondsen wervende clubs controleert en die eventueel “een verklaring van steunwaardigheid afgeeft, na drie jaar gevolgd door een keurmerk”, aldus Frans Verhaar van het Bureau. Beschikt de Stichting Werelddorpen over een verklaring van steunwaardigheid of een keurmerk van het Centraal Bureau Fondsenwerving? Verhaar: “Nee. Maar we kennen de stichting wel. Een van onze criteria is dat een organisatie ten hoogste 25 procent uitgeeft aan fondsenwerving. Ik vermoed dat er te veel bij de club zelf blijft hangen. U kunt wel nagaan wat zo'n aktie kost.” Volgens Verhaar zijn er in Nederland ook geen andere organisaties die fondsen werven door middel van het geven van geld.

Toch maar eens gebeld met de Stichting Werelddorpen zelf. Een anonieme telefoniste neemt op. Ze zijn deze aktie gestart omdat veel mensen er positief op reageren, zegt ze. Nee, andere vragen kan ze niet beantwoorden. Maar waarom bent u niet aangesloten bij het Centraal Bureau Fondsenwerving, dring ik aan. “We willen wel, maar er waren wat problemen. De advocaten zijn er nu mee bezig”, zegt de dame aan de telefoon. Op de vraag waarom er bij een simpele aanmeldingsprocedure advocaten zijn betrokken volgt een stilte. Als ik nu m'n vragen op papier zet en ze even toe fax word ik zo spoedig mogelijk teruggebeld, belooft ze.

Dagen verglijden. Totdat op een namiddag de fax begint te ratelen om pas na een kwartier weer te stoppen. In de fax met veel overbodige informatie, en ondertekend door een meneer J.F. Vita, 'International Development Director' uit de VS, wordt uit de doeken gedaan dat de munten echte attention getters zijn, maar de gestelde vraag of er niet al te veel druk op de ontvanger wordt gelegd, wordt slechts beantwoord met de mededeling dat ook andere organisaties kleine cadeautjes meesturen 'zoals kaarten, naamstickers en T-shirts'.

De brief, zo blijkt uit de fax, is in een oplage van een miljoen de deur uitgegaan - dat is dus alleen al 350 duizend gulden aan kwartjes en dubbeltjes die op de brief zijn geplakt! Tot slot beweert meneer Vita in de fax dat zijn stichting wel degelijk heeft aangeklopt bij het Centraal Bureau Fondsenwerving, maar dat deze organisatie elke ontmoeting met zijn stichting weigert.

Verhaar: “Dat klopt. Stichting Werelddorpen voor Kinderen wil namelijk vooraf met ons praten over onze criteria. Daar beginnen we natuurlijk niet aan. Iedereen moet aan onze criteria voldoen, ook de Stichting Werelddorpen voor Kinderen.” Toch maar even gewacht met dat geld overmaken.