Vijf trompettisten voor de prijs van één is publiek te veel

Concert: Trumpet Summit met Clark Terry, Benny Bailey, Tom Harrell, Roy Hargrove en Ingrid Jensen begeleid door een trio o.l.v. Cedar Walton. Gehoord: 23/2 Concertgebouw, Amsterdam

'Het is nu wel mooi geweest' zei een vestiaire-dame gisteren in het Concertgebouw toen na ruim twee uur tetteret 'Bye Bye Blackbird' ten einde liep. Het publiek in de zaal deelde blijkbaar haar mening want getrappel om een toegift bleef achterwege, men had genoeg trompet gehoord.

Iedereen een beurt, dat bleek de leidende gedachte achter de 'Trumpet Summit', het derde concert in de nieuwe serie 'Jazz in het Concertgebouw'. Met globaal hetzelfde resultaat als de debatten die dag-in-dag-uit in het Nederlandse parlement worden gevoerd: het klinkt wel telkens anders wat die partijleiders zeggen maar betekent dat ook iets? Vijf trompettisten-visies op 'Walkin' van Miles Davis, 'Ow' van Dizzy Gillespie en 'Undecided' van Charlie Shavers, op een rij zijn ze net zo informatief als de onderscheiden liberale, socialistische en drie maal christelijke opvattingen over varkens: ze stinken wel maar ze zijn ook lief, zonder pest zijn ze voor de export heel geschikt.

Dat ceremoniemeester Clark Terry in de drie stukken dezelfde solo-volgorde hanteert is vast handig voor zijn geheugen - over twee jaar wordt hij tachtig - maar voor de spanning niet erg bevorderlijk. Zijn eigen solo's, telkens aan het begin van een serie, klinken opmerkelijk fris en lenig gezien zijn lijfelijke opkomst op het podium, aan twee kanten ondersteund door stevige helpers.

Een enthousiaste versie van Dizzy Gillespie's 'Night in Tunesia' brengt in elk geval één nieuwtje: dat trompettiste Ingrid Jensen niet onderdoet voor de agressief spelende Roy Hargrove en de extreem-introverte Tom Harrell. Als de laatste niet speelt dan staat hij roerloos voorover, doet hij dat wel, dat schuilt hij achter zijn haar.

Na een alleen maar denkbeeldige pauze - teveel trompettisten voor de prijs van één - mogen ze alle vijf een ballad spelen. Dat ze zich daarvoor bijna allemaal 'dekken' door naar hun 'softere' bugel te grijpen - alleen Benny Bailey speelt trompet met demper - maakt duidelijk dat een 'Summit' iets anders is dan een confrontatie. Roy Hargrove 'wint' op brutaliteit met zijn versie van 'The very Thought of You', Clark Terry verrast met een zangerige versie van de Billie Holiday-hit 'God Bless the Child'.

De grootste verrassing van de trompettisten-avond wacht echter tegen elven bij de uitgang: een folder die meedeelt dat op 1 mei a.s. Sonny Rollins in het Concertgebouw speelt. Eén saxofoon in plaats van vijf trompetten en dan ook nog tegen een hogere prijs, in de jazz is nog niet alles glad.