Zapman

Hoe anders zou de wereld eruitzien als het goede minder saai was. Zet de televisie maar aan, sla de boeken open, je veert pas op als het kwaad ten tonele verschijnt. Dat is de werkelijke reden dat er zoveel kwaadwilligen op de wereld rondlopen: zonder hun boevenstreken zouden we ons doodvervelen.

Ik hoef dit niet te bewijzen, het zijn maar fantasietjes van me. Ik mag ook graag dagdromen hoe Nederland er uit zou zien als niet iedere tweede zin hier zou beginnen met: “Ja, maar...” Als de eigen mening in Nederland iets lichts zou zijn, iets dat je net zo goed voor je zou kunnen houden, iets inwisselbaars, iets frivools, wendbaar en speels. Alleen al de lantaarnpalen zouden er anders bij staan.

Louis van Gaal heeft altijd bij hoog en laag volgehouden dat de Nederlandse voetbalcompetitie in tactisch opzicht de zwaarste ter wereld was. Als er íemand grossierde in eigen meningen dan was het wel Louis. Menig journalist moet die uitspraak vreemd in de oren hebben geklonken, maar Louis was er de persoon niet naar om iets tegen te zeggen dat begon met: “Ja, maar...”

Voetbal doe je zo (Veronica) was afgelopen maandag geheel gewijd aan Michael Laudrup. Hij liet zich lekker onderuit in trainingspak interviewen. Wat of hij vond van die uitspraak van Van Gaal over de zwaarte van de Nederlandse competitie. Laudrup ging ervoor rechtop zitten. Alle competities waarin hij gespeeld had, zag je in gedachten voorbijkomen, en dat waren er nogal wat.

Dit is een wel erg persoonlijke uitspraak van Louis van Gaal, zei hij toen en schoof daarmee de hele kwestie terug naar waar die vandaan was gekomen: Van Gaal.

Laudrup is een wijs mens, en hoewel je nooit kunt weten wat een publieke figuur achter gesloten deuren uitvoert, durf ik mijn hand ervoor in het vuur te steken dat hij behalve wijs ook een goed mens is. Op het veld heb ik hem nooit iets gemeens zien doen. Als hij geïnterviewd wordt, laat hij de wereld de wereld. En toch heb ik me niet verveeld. Zijn opvattingen zijn licht en speels. Hoe kan dat nou? Goed en niet saai. Een half uur lang onderhoudende televisie zonder opgewonden standjes, fluitende kogels of gierende banden. Geen “Ja, maar...” gehoord. Zou het dan tóch kunnen?