Weekend

We zijn een weekje krokussen. Skiën dus. Maar noem het maar gerust 'modderen'. Geen vlok te bekennen. Althans op de lage pistes. Wij doen het al een jaar of tig en dan zoek je het wat hogerop. Daar is het op sommige stukken nog knisperstil. Beneden is het Ikea op tweede paasdag.

Je vraagt je af of er überhaupt nog iemand in Nederland is? Alles moet naar boven. En op de een of andere manier weer naar beneden. Ook alles wat het niet kan. De snowboarders zijn het ergste.

'Op de Spelen waren die apen al stuk voor stuk zo stoned als Herman Brood', zei mijn Herman, die gistermiddag drie keer uit zijn schoenen geragd is door zo'n Agassi op een plankje.

Over de Spelen gesproken. Gisteravond aten wij met Franse vrienden een klein hapje in het cafeetje van Alain en Nathalie (kennen we al decennia) en toen heeft mijn Herman in zijn krukkenfrans (nooit au pair geweest) geprobeerd uit te leggen wat er precies in ons land gebeurd was rond het IOC-lidmaatschap. De Prins kwam langs en Mickey en Erica en die journalist en judasreus Anton.

Ik zou alle betrokkenen willen aanraden hetzelfde te doen. Vertel de hele affaire, inclusief alle ijdelheid en ambities, nog eens in opgebroken frans aan een buitenlander en je weet niet wat je hoort. Therapeutisch. Onze vrienden hebben ons voor vanavond weer uitgenodigd. Hadden jaren niet zo onbedaarlijk gelachen.