Wangedrag spelers kwelt FC Groningen

GRONINGEN, 23 FEBR. Wim Rijsbergen kookte innerlijk van woede. Maar de coach van FC Groningen reageerde diplomatiek op de zoveelste uitbarsting van geweld in zijn selectie. Na de zevende rode kaart dit seizoen en de 44ste gele kaart staan de Groningers fier aan kop in het klassement van de voetbalvervuilers. De 3-0 nederlaag in het cruciale duel met De Graafschap bracht echter ook de nacompetitie nadrukkelijk in beeld en Rijsbergen onttrok zichzelf wel erg eenvoudig aan de verantwoordelijkheid voor het gebrek aan discipline in zijn elftal.

De stoere voorstopper van weleer zag gisteravond de pas 19-jarige aanvaller Erwin Koen ontsporen. Na 27 minuten zielloos voetbal sloegen bij het jonge talent uit Den Helder plotseling de stoppen door, toen hij zich in kansrijke positie simpel liet aftroeven door Graafschap-verdediger Fabian Wilnis. Koen leek welhaast uit balorigheid na te trappen, maar arbiter Sterk kon uiteraard slechts één vonnis vellen. Nog geen twee minuten later profiteerde De Graafschap al van de numerieke meerderheid en constateerde Groningen-trainer Rijsbergen dat met de treffer van Ali Ibrahim “de wedstrijd voorbij was”.

Urenlange sessies zegt de Leidse coach al aan de geestelijke kortsluitingen bij zijn spelers te hebben besteed. Desondanks is zijn invloed op het gedrag van de voornaamste recidivisten te verwaarlozen. Middenvelder Raymond Atteveld kreeg vorig jaar al van de clubleiding te horen dat zijn vertrek met applaus zou worden begroet, toen hij in de uitwedstrijd tegen Vitesse samen met de Braziliaan Leonardo uit het veld werd gestuurd. Maar niemand zat te wachten op de 31-jarige rebel, die zich gisteravond vaderlijk ontfermde over de ontroostbare Koen.

“Ik weet nu eenmaal wat een vlaag van verstandsverbijstering kan betekenen”, verzuchtte de Amsterdamse routinier met het imposante strafblad. En begreep Atteveld zelf maar waarom het licht in zijn hoofd onaangekondigd op rood kan springen. “Denk je nou echt dat zo'n joch als Koen de ploeg met opzet wil benadelen”, klonk het retorisch. “Ik weet zeker dat hij een seconde later al spijt had, maar het kwam natuurlijk slecht uit. Gelukkig heeft de trainer Koen niet verantwoordelijk gesteld voor de nederlaag, anders maak je hem kapot. Die jongen moet nog langer mee.”

Dat vraagt Rijsbergen zich echter af en hetzelfde geldt voor andere spelers “met wie praten zinloos is”. Dan geldt maar één remedie: “Van zulke gasten moet je afscheid nemen of ze tenminste een tijdje uit de selectie kunnen verbannen, omdat ze Groningen de nek omdraaien.” Zoals de Braziliaanse spits Magno Mocelin, die zich in de zo belangrijke uitwedstrijd tegen MVV al binnen drie minuten vergaloppeerde en wegens natrappen kon gaan douchen. Maar het probleem voor Rijsbergen is dat hij zich een dergelijk lik-op-stuk beleid niet kan permitteren, omdat zijn selectie toch al over weinig kwaliteit beschikt.

Hij kende de reputatie van Koen die zich als junior al een verwoed verzamelaar van gele en rode kaarten had getoond. Maar hoe kon Rijsbergen voorzien dat de stand-in van de ook al geschorste Harris Huizingh zich zo zou laten gaan? Ook libero Erwin Koeman ontbrak gisteravond wegens een schorsing en bijna wekelijks moet Rijsbergen schuiven met zijn opstelling. Bijna elke kaart voor een van zijn spelers dwingt hem tot het zoeken van alternatieven en die heeft hij nauwelijks voor handen. Alleen omdat het al even matige De Graafschap zelfs tegen tien spelers consequent vier verdedigers achterin hield, ontsnapte Groningen aan een afstraffing met vernederende cijfers.

Het hoogtepunt van de avond werd dan ook verzorgd door een verdediger, want Kurt Elshot verdiende een schoonheidsprijs voor de wijze waarop hij koppend een inzet van Graafschap-spits Ibrahim op de doellijn pareerde. Na die tragi-komische misser van de frivole Ghanese aanvaller werd Eric Viscaal eindelijk in de gelegenheid gesteld zijn gram te halen op coach Fritz Korbach. De bijna 30-jarige Brabander moest na de winterstop op de reservebank plaatsnemen en ook toen zijn vervanger Dennis Gerritsen zich al na een kwartier verstapte, bleef Viscaal in de wachtkamer.

Uitbundig vierde hij zijn fraaie goal in de slotminuut, alsof hij wenste te onderstrepen dat ook een 'vuilniszak' zijn marktwaarde nog kan verhogen. Want zo voelde Viscaal zich. “Als een vuilniszak die buiten de deur is gezet en nog steeds wacht tot hij wordt opgehaald.” Dat was ferme taal voor een anders zo ingetogen voetballer met wie Korbach dacht te kunnen lezen en schrijven. De grote communicator trok openlijk het boetekleed aan door zichzelf te verwijten dat hij “nog steeds niet had uitgelegd waarom Viscaal op de bank moest plaatsnemen”.

Maar Viscaal neemt met dat excuus geen genoegen. “Korbach had vorige week wel tijd om een conflict met een lokale journalist uit te praten”, sprak hij verbitterd. “Toen vroeg ik me af wie nu belangrijker is. Misschien zie ik spoken, maar ik denk aan de vreemdste dingen. Wordt er een spelletje met me gespeeld? Wil de club mij op de transferlijst zetten om nog wat aan me te verdienen? Ik weet het niet en dat is frustrerend. Ik wacht nog steeds op uitleg en dat moet niet te lang meer duren.”

Korbach zal zijn creatieve aanvaller nog deze week informeren. “Want het is beslist niet mijn bedoeling Viscaal bij de vuile was te zetten.” De ironische repliek van Rijsbergen: “Breng die vuile was maar hier naar toe.”