...OP DE BANK BIJ RITA (VAN WIM)...

Sommige politici zijn te druk om spreekbeurten te houden, terwijl het tegelijkertijd slecht bij ze past om sportend of zingend op campagne te gaan. Premier Kok is een voorbeeld. Gelukkig heeft bijna elke politicus familie. Rita Kok, de premiersvrouw die graag zegt dat zij de schaduw als haar natuurlijke plek kiest, was twee weken geleden te gast bij de Tros in de TV-show van Ivo Niehe.

Kort daarna was zij te horen in een ontbijtprogramma op de radio en afgelopen week lag zij in de kiosken als 'gasthoofdredacteur' van het jubilerende weekblad Margriet.

Voor wie een en ander heeft gemist, de hobby's van Rita en Wim Kok zijn bescheiden: “Wim en ik wandelen graag in de duinen.” De Koks hebben geen autotelefoon of GSM: “We hebben toch een antwoordapparaat thuis.” En Rita is net als haar man van eenvoudige komaf: “Mijn vader was timmerman, daarna politieman en ten slotte werkte hij in de vakbeweging. Mijn moeder was huisvrouw.”

Zowel op de televisie als in Margriet heeft de premiersvrouw aandacht gevraagd voor het werk van de Israelische psycholoog Feuerstein, die is gespecialiseerd in de behandeling van kinderen met een leerachterstand. Het echtpaar Kok krijgt kleding-adviezen van dochter Carla, een mode-ontwerpster die speciaal voor de lezeressen van Margriet een combinatie van japon, jas en rok bedacht, om zelf te maken. In haar media-optredens komt Rita Kok over als onkreukbaar, wars van opsmuk en zelfs zo degelijk dat het bijna saai is. Kortom: sprekend haar man.

Het wachten is bijna op Koks gehandicapte zoon. De meervoudig gehandicapte André is “de ambassadeur van de familie”, vertelt Rita Kok in Margriet. Wim Kok zelf vertelde tijdens de verkiezingscampagne van vier jaar geleden al tamelijk uitgebreid hoe hij met André, zoon van Rita uit een eerder huwelijk, in het weekeinde samen televisie keek. Je durfde het niet hardop te denken, maar het paste perfect in de strategie van de PvdA-campagneleiding. Die was bezorgd dat de toenmalige minister van Financiën bij zijn eigen achterban te veel te boek stond als een kille rekenmeester.

In een vraaggesprek met Opzij, twee maanden geleden, is Kok bij het naderen van de volgende verkiezingen alvast op herhaling gegaan. Onder de kop 'Ik zou graag opa willen worden, dat lijkt me een mooie vrijetijdsbesteding', vertelt de premier over de angst van zijn vader voor onweer en de kwetsbare positie van zijn moeder tijdens de WAO-kwestie. En over het boodschappen doen met André. “Dan maken we een lijstje en vragen hem of we echt niks vergeten zijn. Hetzelfde met eten koken. Hij wil bijvoorbeeld graag gehaktballen maken. Dan gaan we niet paneermeel, eieren, zout en peper voor hem neerzetten, dat moet hij zelf bedenken en bij elkaar zoeken. Dat hoort bij zijn ontwikkeling. André is nu 35 en...” Enzovoort.