MAGER ZESJE VOOR FOUTENFESTIVAL

De selectie van het Nederlands elftal verblijft ruim een week in Florida ter voorbereiding op het wereldkampioenschap voetbal van komende zomer. Oranje won zaterdag in Miami met 2-0 van de Verenigde Staten. Morgen is Mexico de sparringpartner.

Een mager zesje. Frank de Boer was in zijn beoordeling zo reëel niet te enthousiast te reageren op de overwinning (2-0) van het Nederlands elftal tegen de Verenigde Staten. Daarvoor had de vermoeide tegenstander te weinig kwaliteit en bood Oranje met name in de eerste helft onvoldoende stootkracht. De Boer, zelf misschien wel de beste international aan Nederlandse kant, is nu eenmaal de nuchterheid zelve en laat zich niet verblinden door een positief resultaat.

De aanvoerder vond dat Oranje meer had kunnen schitteren als er tactisch slimmer was gespeeld. “De VS hebben geen grote ploeg. De laatste linie bleef als een statisch blok maar steeds achterin hangen. Het veld werkte vertragend. Door het dikke gras was ik de enige die zonder blaren terugkeerde in de kleedkamer.”

Volgens Frank de Boer hadden de vleugels beter moeten worden benut. Marc Overmars gaf in de tweede helft het goede voorbeeld door uitstekend in te vallen en zich tegelijkertijd te presenteren als een potentiële basisspeler. Zijn optreden plaatst bondscoach Guus Hiddink weer enigszins voor een luxe probleem. De samenstelling van het Nederlands elftal voor het wereldkampioenschap in Frankrijk staat, op een paar posities na, nagenoeg vast. Het gaat in de voorbereiding en op de huidige oefenstage in Florida juist om die enkele discutabele plek.

In het doel hoeft er niet getwijfeld te worden aan Edwin van der Sar. In het Pro Player Stadium van Miami kreeg hij zaterdag een compliment van de Amerikaanse coach Steve Sampson die hem rekende tot de beste keepers van de wereld. Ook de laatste linie staat nagenoeg vast. Reiziger, Frank de Boer, Stam en Numan of Bogarde vormen een hecht blok. Voorin lijkt er ook niet al te veel concurrentie voor Bergkamp en Kluivert. Bergkamp ontbreekt in de Verenigde Staten wegens zijn vliegangst. Kluivert arriveerde in Florida met een lichte blessure aan de 'kleermakersspier' in het bovenbeen. Kluivert zal morgen in de tweede oefenwedstrijd tegen Mexico vrijwel zeker van de partij kunnen zijn.

Op het middenveld is nog wat ruimte voor discussie. Ronald de Boer moest noodgedwongen tegen de VS in de spits spelen, maar ontpopte toch voornamelijk als een aangever op het middenveld. Daardoor kwam de arme Michael Mols in zijn tweede interland tegen een overmacht aan verdedigers te staan. Alleen al tegen de robuuste Alexi Lalas kreeg de Utrechter weinig kans.

Mols: “Bij het Nederlands elftal wordt lichamelijk veel meer van je gevraagd dan bij FC Utrecht. Ik heb meer van dit soort competitie nodig om op dit niveau te kunnen spelen. Toch acht ik me niet kansloos voor het WK. Nu heb ik de selectie immers ook afgedwongen bij mijn eigen club. Ik had in deze wedstrijd te weinig ondersteuning. In de kleine ruimte was het voor mij heel moeilijk voetballen.”

Volgens aanvoerder Frank de Boer zijn de voetbalkwaliteiten van Mols niet op basis van één wedstrijd te beoordelen. “Die Mexicaanse scheidsrechter tolereerde voortdurend dat Lalas hem aan zijn shirtje trok. Zelfs als hij er met zijn neus boven op stond.”

Clarence Seedorf en Wim Jonk hadden met elkaar afgesproken dat ze op het middenveld in de buurt van elkaar zouden blijven. Bij balverlies zouden ze elkaar afwisselen in het meeverdedigen. In de eerste helft hield Seedorf zich nauwelijks aan die belofte. De speler van Real Madrid, die voor het eerst was te bewonderen op oranje voetbalschoenen, zwierf overal en nergens, maar leed ook veel balverlies. In de tweede helft opereerde hij duidelijk meer en beter in dienst van het team. Dat mondde uit in een treffer en paar aardige steekpassjes.

Seedorf was matig tevreden over het vertoonde spel. “In de eerste helft werden de posities bij ons niet goed bezet. Op het middenveld waren we niet goed aanspeelbaar. Na rust was de organisatie beter. Die schoenen? Zaten lekker, speciaal gemaakt voor het Nederlands elftal. Maar hoezo, is dat belangrijk?”

Op de linkerklank maakte Cocu een goede indruk en op rechts was Winter onzichtbaar. Hij werd in de rust in de kleedkamer gelaten voor Marc Overmars. De speler van Arsenal bracht onmiddellijk meer diepte en snelheid in het veel te trage aanvalsspel van Oranje. Op basis van deze drie kwartier en zijn prestaties dit seizoen in de Premier League hoort Overmars eigenlijk in het Nederlands elftal.

Voor het evenwicht in het huidige concept zal Hiddink waarschijnlijk toch de voorkeur geven aan Seedorf op die positie. In een wat aanvallender strategie zou Overmars ten koste van Seedorf, of beter nog centrale middenvelder Jonk, niet misstaan rechts op het middenveld. Tegen de VS speelde Jonk weer een onopvallende rol. Als vormgever zou hij nadrukkelijker aanwezig moeten zijn. Met Ronald de Boer straks naast zich lopen er te veel dezelfde type voetballers achter de spitsen.

En dan is er altijd nog Edgar Davids op de achtergrond. Gezien het feit dat Cocu goed functioneert in het huidige systeem en Davids waarschijnlijk niet meewil naar Frankrijk om op de bank te gaan zitten, lijkt de terugkeer van de rebel nog ver weg. Maar ook zonder Davids zijn er dus nog nuances door Hiddink aan te brengen in de opstelling. Voor de rest blijven het toch vooral zaken als tactisch inzicht, fysieke kracht en mentale weerbaarheid die Oranje verder moet uitbouwen om in Frankrijk een goed figuur te slaan. De Nederlandse voetballiefhebber is te veel verwend en stelt daardoor hoge eisen.

Ook de wijze waarop de doelpunten tot stand kwamen moeten voor het Nederlands elftal aanleiding vormen zeer gematigd tevreden te zijn over dit duel. De Amerikanen stapelden daarbij fout op fout, hetgeen op interland-niveau toch zelden voorkomt. Bij de eerste treffer in de tweede minuut kreeg Ronald de Boer de bal in de voeten geschoten door Roy Wegerle. De Ajacied had vervolgens geluk dat zijn schot door een been van Lalas van richting werd veranderd. Bij de tweede treffer in de eerste minuut van de tweede helft maakte Agoos een fout waardoor Seedorf kon profiteren uit een pass van Cocu.

De Amerikanen demonstreerden onder Sampson tactisch te zijn gegroeid, maar gelet op de individuele kwaliteiten zag hun spel er armoedig uit. Desondanks liepen Reiziger en Stam nog tegen gele kaarten aan. Stam omdat hij een ontketende Joe-Max Moore in de houdgreep nam. Hiddink maakte hem in de rust duidelijk dat hij deze handtastelijkheden voortaan achterwege moet laten. Op het WK kan een gele kaart immers consequenties hebben voor de volgende wedstrijd. Stam kwam in de tweede helft niet meer terug, mede omdat hij net als Winter kampt met een lichte spierblessure.

De twintigduizend Amerikaanse supporters in het Pro Player-stadion waren zaterdag al verrukt als Seedorf de bal in een keer op zijn slof nam of Frank de Boer met één lichaamsbeweging twee aanvallers de verkeerde kant op stuurde. In de kleedkamer zaten de spelers van coach Sampson elkaar na afloop verslagen aan te kijken. Nadat ze de laatste jaren Argentinië en Brazilië hadden geklopt concludeerden ze nu dat dit de zwaarste wedstrijd was geweest van al hun confrontaties met toplanden. Sampson omschreef Oranje als “een van de beste teams van de wereld”. Maar gaf ook aan dat zijn formatie er mentaal en fysiek doorheen zit na een oefenstage van bijna acht weken en de vierde interland in tien dagen. De Belgen ontmoeten deze week in Brussel derhalve een opgebrand elftal.