Het succes van Mueller en zijn rebellenclub

De commercie flirt met de schaatshelden van Nagano. Sprintcoach Peter Mueller telt zijn zegeningen. “Onze bijzondere sfeer is de geheim van het succes.” Maar als Marianne Timmer elders 2 miljoen gulden per jaar kan verdienen, houdt hij haar niet tegen.

NAGANO, 21 FEBR. Elf olympische schaatsmedailles is een mooie score, maar het is volgens Peter Mueller slechts een begin. “Over vier jaar in Salt Lake City winnen wij er acht. De allrounders ook, dus dat maakt zestien.” In zijn stem geen spoor van twijfel. “Dan zal de rest van de wereld helemaal de pest aan ons hebben”, zegt Mueller in zijn uitgewoonde kamer in het olympisch dorp.

Anderhalf jaar geleden, bij aanvang van het schaatsseizoen 1996-'97, beloofde de Amerikaan dat hij sprintkampioenen zou afleveren. Hoewel hij als coach van Bonnie Blair en Dan Jansen zijn waarde had bewezen, nam niet iedereen de woorden van de olympisch kampioen van '76 op de 1.000 meter klakkeloos aan. In Nagano leverde hij met zijn sprinters een belangrijke bijdrage aan het succes van de Nederlandse schaatsploeg. Marianne Timmer won goud op de 1.000 en de 1.500 meter, Jan Bos begon als de nieuwe wereldkampioen sprint aan het olympische toernooi en gaat maandag naar huis met een zilveren medaille, gewonnen op de 1.000 meter. In Salt Lake City verwacht Mueller ook Jakko Jan Leeuwangh (4de op de 1.000 meter), Marieke Wijsman en Andrea Nuyt op het podium. “Samen met jonge, sterke sprinters die er aan zitten te komen wordt dat een nog sterkere sprintploeg.”

Mogelijk met Annamarie Thomas, die van de allrounders naar de sprinters wil. Mueller: “I like Annamarie. Ik ken haar niet goed, maar als ik haar meemaak is ze nogal wild, net als wij.” In de rebellenclub van Mueller zou Thomas niet uit de toon vallen. “Ik moet wel zeker weten dat de ploeg er achter staat, want er is een chemistry die ik niet wil verliezen.”

De schaatsbond trok Mueller aan op uitdrukkelijk verzoek van Gerard van Velde, toen nog Nederlands beste sprinter. Maar Van Velde kon niet wennen aan de klapschaats en kwalificeerde zich niet voor de Spelen. “Van Velde is voor mij een hele bijzondere jongen. Zonder hem zou ik hier niet zijn. Daarom is het lullig dat hij er hier niet bij is.”

Het duurde lang voordat de extraverte Mueller het vertrouwen van de ploeg had gewonnen. “Erb was een van de eersten en Marianne waarschijnlijk de laatste. Maar daar heb ik begrip voor. Sommige schaatsers willen eerst resultaten zien. Bij Marianne duurde dat dit seizoen een tijdje. Zij is koppig, ik ben koppig. Het was veel geven en nemen. Maar ze is something special en ik ben net zo gek op haar als op de rest. Een maand geleden zat ik bij Mart Smiets. Ik zei, watch out for Timmer, ze komt er aan. Hij zei, is die op het WK sprint niet zesde of achtste geworden? Ik zei hem dat ze goed genoeg was om in Japan te winnen.”

Geruchten over nieuwe privé-ploegen rond schaatsers die succes hadden in Nagano, hebben Mueller niet nerveus gemaakt. Hij zal niet proberen zijn ploeg krampachtig bij elkaar te houden en sluit een vertrek van Timmer niet uit. “Zij heeft ook opties. Daar is niks mis mee. Ik heb haar alleen maar gevraagd of ze eerlijk tegen me wil zijn. Ik heb ook mogelijkheden om andere dingen te gaan doen, maar ik moet net zo goed eerlijk zijn tegenover de bond en de schaatsers. Natuurlijk luister ik naar wat anderen te bieden hebben, maar ik moet wel zeker weten of het goed voor mij is op de lange termijn. Niet alleen voor een of twee jaar. Dat geldt ook voor Timmer. Mensen zullen haar aanbiedingen doen en die moet ze allemaal serieus nemen. Don't be stupid. Als iemand haar een miljoen gulden per jaar biedt, in een goede trainingsgroep, zou ze stom zijn om daar niet op in ging. Maar een goede groep is essentieel. Marianne weet heel goed dat ze zonder deze ploeg niet zou zijn waar ze nu is. Mede door de anderen in de ploeg is ze zo snel en zo sterk geworden. De jongens helpen niet alleen elkaar maar ook de meisjes. Dat is erg belangrijk en dat realiseert Timmer zich ook.”

Timmer bedankte tijdens de huldiging voor haar race op de 1.500 meter ploegmaat Erben Wennemars. De aan zijn schouder geblesseerde sprinter hield tijdens de race het scorebord vast. “Erben is mijn mascotte”, zei Timmer. “Ik hoop dat hij dat op de 1.000 meter weer doet.” Wennemars deed dat donderdag opnieuw, met hetzelfde resultaat: goud voor Timmer.

Mueller: “We zijn heel close met elkaar. We gaan naar elkaar toe als we problemen hebben. Ik heb wel teams gehad met mensen die goed met elkaar konden samenwerken, maar nooit had ik zo'n groep met zoveel talent. Iedereen heeft iets bijzonders. Dit is de eerste ploeg van mij die als geheel snelle trainingsronden kan rijden. In Calgary reden ze acht tot tien minuten lang achter elkaar rondjes van 32, 33 seconden. Dan doen ze allemaal mee, en dat maakt ze zo sterk op de 1.000 en de 1.500 meter en de laatste ronde van de 500 meter. De meiden gaan er achteraan en worden gewoon meegezogen, ronde na ronde. Vorig jaar ging dat niet omdat ik geen team had, toen waren me maar met z'n vieren.”

Vorig seizoen vormde Van Velde met Jakko Jan Leeuwangh, Andrea Nuyt en Sandra Zwolle de betrekkelijk kleine kernploeg opleiding sprint, maar het waren vooral Wennemars, Bos en Timmer die van zich deden spreken, geleid Leen Pfrommer, coach van de kernploeg opleiding sprint. Timmer stapte vrijwillig over naar Muellers ploeg en nadat de bond en Pfrommer niet tot overeenstemming konden komen over een nieuw dienstverband, volgden ook Bos en Wennemars. Wijsman en Straathof completeerden de sprintploeg van acht schaatsers. “Een stuk of tien is voor mij optimaal”, zegt Mueller.

“Het is mijn taak om aandacht te geven aan de schaatsers in de ploeg die problemen hebben. Jan en Erben reden al vanaf het begin van het seizoen goed. Ik hoef Jan niet elke dag te vertellen dat hij dit of dat moet veranderen. Hij heeft wat aandacht nodig, Erben wat meer. In een grote groep is het vooral belangrijk om de mensen te motiveren die niet goed schaatsen, die hebben de meeste hulp nodig. De jongens begonnen meteen goed, het was vooral zaak om de vrouwen op gang te krijgen.”

Nu lonkt Salt lake City. Toen Timmer haar tweede gouden medaille kreeg omgehangen, zag Andrea Nuyt zichzelf daar in gedachten op het podium staan. Mueller: “Iedereen klapte voor Timmer, Andrea zag het zittend aan, klappend in haar handen. Ik kon zien waar ze aan dacht. Ik wees naar haar en stak vier vingers op. Toen lachte ze, Real cute.”