Gemeente (2)

Frans Jozef van der Heijden breekt een lans voor een ruimere vertegenwoordiging van het bedrijfsleven in de gemeenteraad (NRC Handelsblad, 14 februari). Hij lijkt het te betreuren dat de politieke besluitvorming in de gemeenteraad sterk wordt bepaald “door mensen die van het raadswerk een volledige baan hebben gemaakt tegen pakweg 40.000 gulden per jaar”.

Ik vind deze stellingname nogal merkwaardig. Het zijn er maar weinigen die zich geheel geven aan het raadswerk en daarvoor genoegen nemen met het bovengenoemde (bruto) inkomen. In de gemeenteraad van Amsterdam ben ik vrijwel de enige die dat doet.

Een handicap van het raadslidmaatschap als parttime politicus is wel dat men er slechts een beperkt aantal uren voor beschikbaar heeft. En dat leidt tot het bekende beeld van een oppermachtig college van B en W, waar de raad nauwelijks controle op kan uitoefenen, laat staan tegenspel bieden. Een raad die hoogstens 'ja-maar moties' kan aannemen, waarvan hij slechts kan hopen dat ze worden uitgevoerd. Voor eigen initiatieven heb je eigen ideeën nodig, en mij willen die alleen te binnen schieten in een sfeer van ontspanning. Volgens mij mist de lokale democratie haar hoektanden als er geen fulltime-raadsleden zijn.