Vleermuis op tijd naar bed; Jeugdtheaterfestival in Noord-Holland

De komende week wordt op negen plaatsen het eerste Internationale Jeugtheaterfestival gehouden, met voorstelling uit acht landen. Daaronder 'Stellaluna' van het Seattle Children's Theatre, dat voor de gelegenheid door de Nederlander Onny Huisink wordt geregiseerd.

Internationaal Jeugdtheaterfestival van 21/2 t/m 1/3 in Alkmaar, Hoorn en andere Noord-Hollandse steden. Seattle ChildrenAÀs Theatre is te zien in Purmerend (22/2 en 26/2), Alkmaar (23/2) en Hoorn (25/2). Inl. 023-5319139

AMSTERDAM 20 FEBR. “Het Nederlands jeugdtheater heeft de vlag hoog hangen, maar we hebben geen idee wat er in het buitenland gebeurt. Hoe kunnen we zeggen dat we goed zijn als we niet kunnen vergelijken?” zegt organisator Henk Schoute. Vanaf morgen kan dat wel, want dan wordt in negen Noord-Hollandse steden het eerste Internationale Jeugtheaterfestival gehouden. Op het festival zijn voorstellingen uit acht landen te zien, van Zwitserse fanfare tot Kroatische dans.

Schoute wil dat vooral kinderen naar het festival komen, en niet alleen 'professionals'. Dat heeft wel consequenties voor het aanbod. Schoute: “Kinderen kunnen al die vreemde talen niet verstaan, dus ik heb gekozen voor stukken waarin taal van ondergeschikt belang is. Vooral het beeld en de muziek moeten goed zijn. Er is geen voorstelling waar geen muziek in zit.”

Een van de voorstellingen, Stellaluna van Seattle Children's Theatre, voldoet perfect aan die eisen. Niet alleen zit er veel muziek in, er is ook veel te zien. Het is deels een poppenspel, er wordt gezongen, getapdanst, en er speelt ook nog een dove acteur mee die alles vertaald in Amerikaanse gebarentaal. Aan dat laatste zullen Nederlandse kinderen niet veel hebben, maar het ziet er toch mooi uit.

Het verhaal, gebaseerd op een populair boek van Janell Cannon, is simpel: een vegetarische vleermuisbaby groeit op tussen de vogels. Dat geeft aanpassingsproblemen: het nachtdier moet op tijd naar bed, moet wormen eten en mag niet meer op zijn kop aan een tak hangen. Uiteindelijk vindt hij zijn soortgenoten terug. Ook voor kinderen die geen Engels spreken, is dit makkelijk te volgen.

Stellaluna sluit ook goed aan bij een ander uitgangspunt van het festival, de ontmoeting van culturen. Het stuk wordt namelijk geregiseerd door de Nederlander Onny Huisink, artistiek leider van Speeltheater Holland, die hiervoor enige maanden in de Verenigde Staten verbleef. De tekst, de poppen, het decor en de muziek werden ook door Nederlanders gemaakt.

Als Onny Huisink het Nederlandse jeugdtheater met het Amerikaanse vergelijkt, valt dat niet zonder meer in het voordeel van Nederland uit: “Wat me opviel in Amerika is dat de acteurs keihard werken en zeer professioneel zijn. Als ik ze de notes mee naar huis gaf, kenden ze die de volgende dag uit het hoofd. Bovendien konden ze allemaal goed dansen en zingen.”

Een van de actrice met wie hij werkte, Vickielee Wolbach, is juist vol lof over de Nederlandse werkwijze: “Wij hebben van Onny geleerd hoe we in een rustiger tempo kunnen spelen. In het Amerikaanse theater valt nooit een stilte, omdat we bang zijn de aandacht van het publiek te verliezen. Onny leerde ons dat stiltes juist de aandacht vast kunnen houden.”

Huisink had moeite met de vette Amerikaanse manier van spelen, die sterk wordt bepaald door de Broadway-traditie met zijn wervelende shows. De acteurs speelden alles “met een big smile en een leuk neussie op”. Wolbach beaamt dit: “Onny zei steeds: niet zo actéren!”

Wat Huisink wel geweldig vond, was de geoliede machine waarin hij terecht kwam: “Alles werd voor me gedaan, alles was strak geregeld. Hier in Nederland kost het me moeite om de acteurs na een pauze weer aan het werk te zetten. Daar riep de floor manager: Okee jongens, over een minuut beginnen we weer. En dan stond iedereen er ook.” Verder had hij daar geen last van de Nederlandse inspraak-cultuur: “Hier moet ik steeds weer aan iedereen uitleggen waarom ik iets wil of doe. Daar was ik gewoon de baas. Ze deden wat ik wilde.”

Het festival betekent een drukke tijd voor Huisink want ook zijn eigen Speeltheater Holland komt naar het festival, met het nieuwe stuk Sprookjes over de Liefde. Hij hoopt maar dat het op tijd af is, want de repetitie-periode werd geplaagd door ziekte-uitval. Huizink: “Een actrice ging door haar rug. Liggend op de grond moest ze haar rol repeteren”.

Organisator Schoute is blij dat hij Stellaluna op zijn festival heeft. “De voorstellingen op het festival moeten een belevenis zijn. Ik wil niet dat de kinderen depressief naar buiten komen.”