Spaanse gevangenis

Op 11 januari besprak Hans Moll het boek 'Engelen en ratten' van Ferdy Verschuur. Het is een verslag van een veroordeelde drugsmokkelaar die mishandeling door gevangenisbewaarders en onderlinge agressie van gevangenen overleeft. Hans Moll eindigt zijn recensie over dit 'menselijk mijnenveld' vol verbazing.

Hoe is het mogelijk dat de beschreven wreedheden zich in een lidstaat van de Europese Unie voordoen? En verwijtend richt hij zich tot Amnesty International dat het in zijn ogen laat afweten: 'Amnesty heeft de mond vol over schending van de mensenrechten in Marokko of Turkije, maar je vraagt je na lezing van Engelen en ratten af of het daar zoveel erger is dan in Spanje.'

Dit oordeel strookt niet met de feiten. Amnesty publiceert met regelmaat rapporten over West-Europese landen, en dat over Spanje dateert van twee jaar geleden en werd gevolgd door verschillende persberichten, acties voor individuele slachtoffers van mensenrechtenschendingen, zogeheten bliksemacties, en via de geëigende wegen contacten met overheid, politici en maatschappelijke groeperingen.

Wat Spanje betreft, wordt geregeld en op niet mis te verstane wijze aandacht besteed aan situaties waarin (mogelijkerwijs) sprake is van bruut politieoptreden, aanslagen door de ETA, de alarmerende situatie van asielzoekers en inderdaad, ook aan mensenrechtenschendingen in gevangenissen.