Oude huizen (2)

Het is verbazingwekkend om in de bespreking van Bernard Hulsman te lezen dat het 'modernisme', en daarmee de revolutionaire ontwikkelingen die direct en indirect door het 'modernistisch' denken plaats hebben gevonden, als een vergissing van de hand wordt gedaan. De stijldiscussie in het huidige architectuurdebat is oninteressant dan wel onmogelijk; het zoeken naar de waarheid, waarover in dit artikel wordt gesproken, is niet meer actueel, en dat kan alleen maar toegejuicht worden.

De discussie tussen 'modernisten' en 'traditionalisten' is niet meer van deze tijd. Het succes van de Nederlandse architectuur is ongetwijfeld voor een groot deel te danken aan het gegroeide besef dat er in alle ideeën, alle stromingen of stijlen interessante denkbeelden bestaan over stedenbouw en architectuur. Ontzuilingen die ook te zien zijn op het gebied van bijvoorbeeld godsdienst, kunst en politiek.

Wij moeten na het lezen van dit artikel helaas constateren dat de behoefte aan 'waarheid' toch nog zo groot is dat men desnoods terug wil grijpen op oude denkbeelden, zelfs als men weet dat de huidige productiemethoden, alsmede de maatschappelijke organisatie waarin bouwprojecten nu tot stand komen niet meer dezelfde zijn, en het dus nog slechts gaat over de schijn van traditie. De genoemde 'traditionele' woningbouwprojecten hebben geen van alle plafondhoogtes van drie meter vijftig, glas-in-loodschuifdeuren van vloer tot plafond en open haarden in alle kamers. Het is bij mijn weten nog nooit iemand gelukt een oud gebouw te bouwen.