Turkije wil overleg met Griekenland

ANKARA, 19 FEBR. Turkije herhaalde gisteren zijn oproep aan Griekenland voor een bijeenkomst, uiterlijk eind maart, van beide ministers van Buitenlandse Zaken om de problemen met betrekking tot de Egeïsche Zee te bespreken.

Hoewel de Griekse regering naar verluidt later deze week met een officiële reactie komt, is het duidelijk dat Athene vasthoudt aan het idee dat “controverses aan het Internationale Hof van Justitie in Den Haag worden voorgelegd”, aldus de Griekse minister van Buitenlandse Zaken, Theodoros Pangalos, eerder deze week. Zijn Turkse collega, Ismail Cem, meent dat “indien er problemen zijn met een buurland, de stap naar het internationale hof niet de eerste is”. Voor Turkije is bemiddeling van derden slechts aanvaardbaar als allerlaatste optie.

De animositeit tussen de buurlanden leidde in 1995 bijna tot een oorlog, nadat zowel Athene als Ankara rechten claimden op een rotseilandje vlak voor de Turkse kust. Sinds die tijd spannen internationale organisaties als de Europese Unie (EU) en de NAVO, maar ook de VS zich in om een dialoog op gang te brengen tussen de twee landen. Zo werd onder auspiciën van de VS tijdens de NAVO-top vorig jaar juli in de vorm van een 'Verklaring van Madrid' de weg geopend voor bilaterale gesprekken tussen de buurlanden. Ankara refereert in zijn oproep aan Athene aan deze verklaring. Bovendien heeft Turkije de politieke dialoog met de EU verbroken na de teleurstellende EU-top in Luxemburg, midden december, waar Turkije niet aan de lijst van kandidaatlidstaten werd toegevoegd. Ankara praat sindsdien alleen op bilateraal niveau met EU-lidstaten over mensenrechten, de kwestie-Cyprus en de geschillen met Griekenland.

Commentatoren onderstrepen in Turkse kranten dat er weliswaar een feeststemming in Athene heerste na de top in Luxemburg, omdat aartsrivaal Turkije buiten het uitbreidingsproces was gehouden, maar dat Turkije en Griekenland nu zonder de druk van de EU hun geschillen moeten uitvechten. De Grieken ervaren dit als een verzwakking van hun onderhandelingspositie, en dat wordt in Ankara als de ware reden gezien van de weigering met Turkije te praten.