Onafhankelijk OM is uit den boze(2)

De stelling van prof. Cliteur over de ministeriële verantwoordelijkheid ('Onafhankelijk OM is uit den boze') snijdt geen hout. Hij doet alsof bevoegdheden kunnen ontstaan uit het aanvaarden van de verantwoordelijkheid voor iets. Zo werkt het gelukkig niet in 'ons' staatsbestel.

Anders hoefde een minister zich maar ergens verantwoordelijk voor te voelen, en was hij - op grond van die bekommernis - vanzelf bevoegd om in te grijpen. Op elk willekeurig moment konden we dan de minister (of een ambtenaar) aan de deur verwachten om eens te informeren of wij wellicht naar verkeerde tv-programma's kijken, danwel de verkeerde koffie nuttigen. Het hangt er immers maar van af waar een minister zich verantwoordelijk voor acht...

Nee, waar het wél om draait, is natuurlijk of de minister ergens voor verantwoordelijk behoort te zijn. En de vraag is in dit geval in hoeverre de minister voor het OM verantwoordelijk behoort te zijn. Let wel: in hoeverre. Cliteur heeft alleen oog voor een alles-of-niets optie. Dat er soms (bijvoorbeeld in verband met een eerlijke procesvoering) rechtsstatelijke redenen kunnen zijn om de minister niet bevoegd te achten om in te grijpen (maar mogelijk wel om inlichtingen te verschaffen) ziet hij over het hoofd.