Cadeautje

Kraamvisite. Een vroegere buurvrouw komt naar de baby kijken. Zij heeft haar best gedaan bij het zoeken naar een cadeautje. Of we het al hebben? We moeten het anders zeker zeggen. “Jullie hebben het toch echt niet, hè?” vraagt ze nogmaals dwingend. Ons zinkt de moed in de schoenen om de waarheid te bekennen: precies zo'n exemplaar ligt nieuw op de kinderkamer.

Dat is broertje Folkert niet ontgaan. Zijn spraakvermogen is nog beperkt, maar aan zijn opmerkingsgave schort niets. Als Folkert even later de kamer uit gaat, slaat de schrik mijn vrouw om het hart. Hij zal zo meteen toch niet triomfantelijk terugkomen met de pop waarvan het bestaan nu juist ontkend werd? Zij haast zich achter hem aan naar boven, waar haar vrees terecht blijkt. Trots maakt Folkert zich op om de pop te laten zien.

De leugen beginnen is haar afmaken en op de kinderkamer ontrolt zich het weinig verheffende tafereel, waarbij de pop wordt ontrukt aan de niet-begrijpende peuter. Eind goed, al goed. Maar het was een gebeurtenis waaraan de herinnering ons nog lang met schaamte vervult.