The Freshman

The Freshman ( Andrew Bergman, 1990, VS). Belg.2, 20.30-22.15u.

'Hij is doelloos en kinderlijk, maar sommige mensen hebben er iets aardigs in gevonden.' Deze omschrijving uit Halliwell's filmencyclopedie hoort bij Ferris Bueller's day off, de eerste hoofdrol van Matthew Broderick. Ze had probleemloos opnieuw bij The Freshman kunnen worden afgedrukt. Weer Broderick, weer doelloos, weer iets aardigs.

Bijvoorbeeld: Eerstejaars student Broderick is na 19 minuten en 11 seconden in New York al beroofd. Een dag later ziet hij de dader met een boodschappenkarretje lopen, achtervolgt hem, haalt hem bij diens huis in en vraagt zijn geld terug. 'No habla Ingles!' 'Kom op met mijn geld.' 'No Ingles!' 'Geef het terug!' 'Okee, maar help dan even dit karretje naar binnen dragen.'

Bijvoorbeeld: Broderick gaat met deze Vic mee naar diens oom. De oom zit in een nis van een Italiaans koffiehuis de krant te lezen. De camera zoomt in op het gezicht van Broderick. Allemachtig. “Ik weet wat je denkt”, zegt Vic. “De gelijkenis. Maar hij is echt, hij is het helemaal. De film is op hem gebaseerd.” De oom heet Carmine Sabatini, maar het is vooral Marlon Brando die Marlon Brando speelt die Don Corleone speelde in The Godfather. Het accent, de gebaren, muziek, hele scènes - The Freshman verwijst voortdurend.

Bijvoorbeeld: Voor oom Carmine moet Broderick een pakje ophalen op het vliegveld. Het is een Komodovaraan en het reptiel slikt hoorbaar als het Broderick ziet. Die probeert hem op de achterbank een autogordel om te doen.

Bijvoorbeeld: Een grijze Amerikaan kijkt diep in de camera en roept 'Tequila!' Dan besef je dat je de cocktailmuziek al hoorde vóór Broderick dit geheime restaurant was binnengegaan. De Amerikaan draagt een donker pak, een sombrero en sambaballen en blijft professioneel bronstig kijken terwijl hij een paar danspasjes achteruit doet. In dit restaurant zullen de exclusieve gasten van oom Carmine ('gedegenereerd uitschot, Eurotrash', hebben we ze horen noemen) voor 350.000 dollar per couvert de varaan opeten.

Bijvoorbeeld: Alle rukjes aan de wenkbrauwen, plukjes aan het oor, het kolossale lopen en de rimpels op het voorhoofd van Marlon Brando.

Dat is toch allemaal doelloos, kinderlijk en aardig?