Saddam Hussein (2)

Iedereen neemt zonder meer aan dat Saddam Hussein de wapeninspecteurs van de Verenigde Naties in hun werk hindert omdat hij iets te verbergen heeft. Tegelijk is een geraffineerd kat-en-muis spel gaande, waarbij de kat door de muis continu wordt vernederd en voor de gek wordt gehouden zodat de VS nu een vloot van 400 gevechtsvliegtuigen en minstens 3 vliegdekschepen heeft opgesteld tegen Irak.

Inzet is de uitvoering van de sancties, opgelegd door de Verenigde Naties, zonodig met massief geweld. Deze aanpak wordt ook gesteund door het Verenigd Koninkrijk en Duitsland.

Een Pentagon-woordvoerder gevraagd of ook de inzet van kernwapens wordt overwogen voor het geval Saddam Hussein besluit zijn vermeende voorraad chemische en biologische wapens te gebruiken, antwoordde “ik denk niet dat we in dit opzicht iets hebben in- of uitgesloten' (NRC Handelsblad, 28 januari). Een dergelijke verklaring is moeilijk te rijmen met de recente uitspraken van het internationale Hof van Justitie over de ontoelaatbaarheid van de dreiging met kernwapens en het gebruik daarvan (7 februari), zeker wanneer zoals in dit geval geheel niet vaststaat of alleen een nucleaire bom op Irak het naakte bestaan van Israel kan redden.

Aangezien het probleem in eerste instantie een zaak is tussen de Verenigde Naties en Irak, zou in de gegeven situatie uiteindelijk de beste zet van de VS zijn zich met behoud van de militaire pressie, geheel uit het inspectieteam terug te trekken, zodat Irak niet langer bezwaren tegen de Amerikaanse vertegenwoordigers in het inspectieteam kan maken. Misschien blijkt dan beter of Saddam Hussein alleen maar snoeft over zijn beschikbaar arsenaal aan chemische en biologische wapens.

Indien de teams echter blijvend gehinderd worden dan wel inderdaad in Irak grote hoeveelheden massa destructiewapens vinden, is pas de tijd aangebroken om middels een internationale politiemacht onder supervisie van de VNhet gebruik hiervan definitief en voorgoed te verhinderen.