Nagano

Faxen melden ons in Nagano dat in Nederland niemand raakt uitgepraat over de benoeming van de prins in het IOC. De relevantie ontgaat ons hier. Hevig naspeuren in de beschikbare internationale kranten, leert dat de opwinding niet verder reikt dan de dorpsgrenzen. Ook al bekvechten ze daar, de aarde draait gewoon door.

Zeker het feest van de sport laat zich niet verstoren. Kaasmeisje Marianne Timmer wordt in het Holland House uitvoerig toegesproken door de ambassadeur in Japan en de supporters dansen met de sportbestuurders de polka. Dan verschijnt een cameraploeg van het Amerikaanse CBS. De cameraman richt zijn lens op een videoscherm waarop de triomfrace vele malen wordt herhaald.

Ik tik de man op de schouder en zeg dat de prins van Oranje er ook is. The prince who? Een paar meter verder staat Willem-Alexander, omringd door een lijfwacht, een RVD-man, zijn secretaris, een paar journalisten en bestuurders, een sigaartje te roken. Op het ritme van een carnavalsschlager speelt een hoempaorkest het Wilhelmus. De prins zingt en deint mee. De CBS-cameraman draait het shot van zijn leven. Great, thanks, man. Hij filmt tal van euforische mensen, zonder te weten wie hij filmt. Als ik even later met staatssecretaris Erica Terpstra sta te praten, bedanken ze me voor de tips. Ik wijs hen er op dat de vrouw naast me de minister of sports is. Oh, really? Onmiddellijk neemt hij de camera op de schouder. Het licht gaat aan en de microfoonhengel wordt uitgegooid. Terpstra laat zich niet van de wijs brengen. Ze begint te zingen van ho-la-di-jee, ho-la-di-jee, zwaait en begint aan de polonaise. De CBS-ploeg houdt niet op met filmen en blijft haar volgen tijdens de triomfdans.

Wanneer hij is gestopt met filmen, komt de cameraman naar me toe en schreeuwt boven het lawaai uit: nice shots, nice people you Dutchmen, nice party.