Het verval

Gisteren belde Nova en vroeg of ik wilde participeren in een tv-optreden over de plannen van Ajax om een gang naar de beurs te ondernemen. Nu had ik de avond tevoren de gebroeders De Boer en hun voetbalvrienden goed zien spelen tegen hun enige bedreiger in de vaderlandse competitie, PSV, een partij waarin de Amsterdammers hun komende landstitel veiligstelden. En nu naar de beurs voor misschien wel 300 miljoen gulden winst! Was het niet aantrekkelijk om bij zulke successen slippendrager te zijn?

Nee, toch maar niet. Ik deelde mee absoluut geen verstand van financiële zaken te hebben en hoewel dit aan de andere kant van de lijn niet werd weersproken meende men toch dat mijn komst naar de studio dringend gewenst was. Nu kijk ik vaak naar Nova. Het programma heeft zeker kwaliteit, maar die zou verkleind worden indien ik daarin met mijn ondeskundigheid zou verschijnen.

Maar iemand van Nova wees fijntjes op mijn veronderstelde kennis van de edele voetbalsport. Die illusie wil ik niemand ontnemen, maar - in ernst - in zo'n uitzending met financiële experts raakt een eenvoudig voetballiefhebber zeer waarschijnlijk ondergesneeuwd door beurstermen en andere geleerde taal uit een gebied dat voor mij abracadabra is en moet blijven.

Ik wil helemaal geen insider zijn in financiële zaken en betreur het dat de sport die kant is opgegaan. Natuurlijk kun je roepen dat het vroeger eenvoudiger was en dat eenvoud het kenmerk van het ware is. En dat al die mensen met hun ogen vol dollartekens het juiste zicht op een gelukkig leven hebben verloren. Maar kan ik aangeven hoe men de weg terug zou moeten bewandelen? Geenszins. Als Ajax aanzienlijke winsten kan boeken door naar de beurs te gaan, dan zou men dwaas handelen door een principiële hoed op te zetten en te weigeren die weg in te slaan. Tenzij men dan zoveel invloed op de gang van zaken naar buitenstaanders zou moeten overhevelen, dat ook de doorgewinterde Ajacied niet langer de overtuiging zou kunnen uitdragen dat het nog altijd zijn club is.

Moet voetbal dan niet terug naar het volk en is het niet jammer dat nu het zoveelste bewijs opdoemt dat de feiten de andere kant opwijzen? Zeker, maar volstrekte machteloosheid dwingt tot de bekentenis dat er geen moer aan te doen is. Ook al gaat Ajax niet naar de beurs, voetbal is toch al lang niet meer van het volk. Trouwens: welk deel van het volk bedoelen we eigenlijk? De raddraaiers, die zondag als gedrogeerde apen tegen de hekken van het PSV-stadion opsprongen en slechts door bereden politie enigszins tot rede konden worden gebracht? De echte liefhebbers hebben nauwelijks meer een stem om te verheffen. “Gaat voetbal verloren als men niet tot beursgang kan komen?”, was de volgende vraag. Nee, want voor grote financiële klappers van dit genre komen toch maar weinig clubs in aanmerking.

Ik ben vorige zomer in een radiodebat gewikkeld geweest met de voorzitter van ADO Den Haag die ook richting beursgang dacht. Hij werd boos toen ik erop wees dat zijn club niet in de hoogste afdeling speelt, geen kapitaal achter de hand heeft, terwijl er evenmin geweldige, veel geld waard zijnde spelers in het veld staan. Slechts een hele kleine groep ploegen komt in aanmerking, maar de kloof tussen arm en rijk wordt wel weer een stuk groter. Dat lijkt me geen goede zaak.

Ik heb aan dat gesprek dus niet deelgenomen. De managers beheersen de wereld. Beursgang is al de zoveelste stap in die richting. Het verval lijkt niet meer te keren.