Fascinatie en verbijstering

De Stichting Samenwerkend Verzet heeft onlangs alle Internet-providers van Nederland gevraagd geen websites meer door te geven van fascistische en nazistische aard. Volgens dit overkoepelend orgaan van alle verzetsorganisaties wordt er door “fascistische en nazistische elementen misbruik gemaakt van de mogelijkheden die Internet biedt om hun misleidende propaganda te spuien”.

Die laatste constatering is juist, maar de maatregel waartoe de Stichting Samenwerkend Verzet in Nederland oproept zal weinig uithalen tegen de racistische propaganda die op Internet alom wordt verspreid. Op dezelfde Hans Brinkers-paradox stuitten de Nederlandse strijders tegen kinderporno: we kunnen onze grenzen ervoor proberen te sluiten, voor de liefhebbers ervan blijft het genre volop bereikbaar.

Internet biedt een mer à boire voor ontkenners van de Holocaust, antisemieten, aanhangers van White Power en racistische skinheads. De sites zijn technisch vaak goed verzorgd, voorzien van nazistische strijdliederen en afbeeldingen van swastika's, kopstukken van het derde rijk en triomfantelijk marcherende en de nazi-groet-brengende kaalkoppen. Ze worden op het net gezet in Australië, Brazilië, Canada, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Griekenland, Italië, Noorwegen, Spanje, Zweden, Engeland en de Verenigde Staten. Nederland komt niet voor op de lijst van The Nizkor Project en HateWatch, organisaties die via Internet landen met providers die virulent fascisme verspreiden in de gaten houden.

Nizkor en HateWatch zien er geen been in links te verschaffen naar de sites waarop wordt opgeroepen tot suprematie van het blanke ras, ontkenning van de Holocaust of antisemitisme. Omdat ze, getooid met het blue ribbon van de vrijheid van meningsuiting, weinig heil zien in de uitsluiting van specifieke categorieën op Internet. En omdat ze het als hun taak beschouwen het neo-nazisme en andere uitingen van verregaande onverdraagzaamheid uit te bannen door het aan den volke tonen ervan. Het motto van HateWatch luidt: “How it infuriates a bigot, when he is forced to drag out his dark convictions.”

De vraag is of HateWatch met deze aanpak zijn doel niet voorbij schiet; de site biedt een uitgelezen kans voor de neofascist die zich internationaal wil oriënteren. De HateWatch-bezoeker kan in het menu kiezen uit White Supremacy, Racist Music, Racist Skinheads, Neo-nazism, Antisemitism, Holocaust denial, Christian Identity, Black Racism, Anti-gay, Anti-christian en Anti-arab - met links naar alle delen van de wereld. Wie 'Holocaust-denial' aanklikt krijgt, na een drietal verhandelingen over wat er wèrkelijk in WO II is gebeurd, een lijst van maar liefst 47 'revisionistische' sites te zien. Het bezichtigen van deze onthutsende verzameling biedt inzicht in de talloze groeperingen die zich ten doel stellen het nazi-gedachtegoed in ere te herstellen - en met alle digitale opsmuk uitdragen. Van de Zündelsite (“challenges the traditional version of the Holocaust - an Allied propaganda tool concocted during World War II”) tot The Leuchter Report (“The alleged gas chambers could not have been used, then or now, as execution gas chambers”).

Een avond lang heb ik, gefascineerd en verbijsterd, de meest bedenkelijke praatjes aan mijn computerscherm voorbij zien trekken - en dat was nog maar het topje van de ijsberg. Voor de strijd hiertegen kan de Stichting Samenwerkend Verzet zich beter buitengaats begeven.

N.B.: Dit stukje staat vandaag ook op de website van NRC Handelsblad, in de nieuwe rubriek De Draad. In deze column reageer ik dagelijks op gebeurtenissen en ontwikkelingen die zich op of via Internet voordoen. Het neofascisme op het net is zo'n onderwerp, waarop ik zeker nog terugkom. De lezers van de rubriek De Draad worden dagelijks opgeroepen om te reageren op het onderwerp van de dag. Adressen van websites in binnen- en buitenland die passen in het hierboven beschreven genre graag naar: rooduijn@nrc.nl. Bij voorbaat dank.

(www.nizkor.org en www.hatewatch.com)